nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 25 jan 2023 43017 '39 Deze kleitabletten hadden daarom best 'n
- O 24 jan 2023 43016’38 “Als u me binnen twee weken dat schaap...
- O 24 jan 2023 43015'37 Uitvindingen komen voort uit myDinoodzaak
- O 24 jan 2023 43014/1058/Spr. Misjlei 19:1-29 Beter een arme die
- O 24 jan 2023 430132’36 De Draagbare Làst Van Lettergrepen? Tòch
- O 24 jan 2023 4301235 Sebeok Concludeerde Dat Er Geen Onfeilbare
- O 22 jan 2023 43004 '34 Het tweede onderdeel is de code, de vòrm
- O 21 jan 2023 43003Het verzoek om voor dit probleem 'n oplossing
- O 21 jan 2023 43001’32 Misschien zal de wereld ten onder gaan in
- O 21 jan 2023 43000’31Zelfs talen kunnen afstanden tussen cultu-
- O 21 jan 2023 42999Ook Athanasius Kircher zou zich misschien wel
- O 20 jan 2023 42998WP: De leugen dat we in 'n 'Onwijs Gaaf Land'
- O 20 jan 2023 42996Wat is de prijs die de mensheid betaald heeft
- O 20 jan 2023 42991 Van Sja'oelPaulos, Vertegenwoordiger van MY
- O 19 jan 2023 42992REV.20:11-15 Toen zag ik 'n grote witte troon