nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 19 feb 2023 44024 144 Meer dan een jaar lang voert Dracula nu
- O 17 feb 2023 44023110 De Beeldjes Zijn Vaak Geassocieerd Met Dé
- O 17 feb 2023 44022 109 Het epos van zelfontdekking, èn van àf-
- O 17 feb 2023 44021 Dé waarschijnlijkste meesterbouwer was de
- O 17 feb 2023 44020 Als je klinisch, onpartijdig & zònder emotie
- O 17 feb 2023 44019 108 De Archeologische Opgravingen Die in de
- O 16 feb 2023 44018/6/7DusHierStaanWe Dàn Wéér Mèt Dé Wáre Stóry
- O 16 feb 2023 44017 Jammergenoeg zou er geen spoor van bewijs op
- O 16 feb 2023 44016De wet die Mosjeh ontvangen hàd & die als een
- O 16 feb 2023 44015/105 ’t Was Combinatie van Woord, Illustratie
- O 16 feb 2023 44014 Creatieve fantasie, verbeeldingskracht, love
- O 15 feb 2023 44013Slaap, Thoetje, slaap: tussen zon, maan/ster!
- O 15 feb 2023 44012 Deken Arthur Stanley: “We zijn zònder énige
- O 14 feb 2023 44011Welke v/d wedijverende bronnen hàd ‘t “BITTER
- O 14 feb 2023 44010102/03 Lente 1967:Vóór/Tijdens&Na DeZesdaagse