nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 27 feb 2023 44067 Anti Vlad Dracula de Spietser Raspoetin & DT
- O 27 feb 2023 44066 Nog wat Ouderwets YaHWeH-isme voor Onze Tijd
- O 27 feb 2023 44065125 Wat de Grieken (in deze visie/versie)
- O 25 feb 2023 44055Christelijke westerse landen, klassieke Joden
- O 25 feb 2023 44054124Twee keer vindt deze processie van 't Boek
- O 25 feb 2023 44053123In dìt Verhaal òntkòm je niet aan 't Wóórd
- O 24 feb 2023 44052't Verscheuren v/d parochet zou kunnen worden
- O 24 feb 2023 44051121 Begint dit vertrouwd te klinken, zelfs ‘n
- O 24 feb 2023 44050120Máár èlk seizoen groeit 't aantal bewijzen
- O 24 feb 2023 44049 119 Yossi staat op, met z’n handen in de zij
- O 24 feb 2023 44048118 Niets van dit alles is echter genoeg voor
- O 23 feb 2023 44046Toen werd er aan de deur geklopt: wie zou dat
- O 23 feb 2023 44045 En toen, in 'n waterloop, tijdens één van de
- O 22 feb 2023 44041 Dan is er de kwestie van wat er niet
- O 22 feb 2023 44040117 De oudheid van het Fòrt kan nauwelijks