nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 20 mrt 2023 44150 170 De citrusgeseling werd uitgelokt door de
- O 20 mrt 2023 44149 169 Àlle dictators denken graag van zichzelf
- O 19 mrt 2023 44146168 Búiten hùn Hòf waren degenen die zichzelf
- O 18 mrt 2023 44145 167 Respect krijgen van de gojse machten
- O 18 mrt 2023 44144 Chanoeka, officieel ingesteld door de Hasmo-
- O 18 mrt 2023 44143 Oude oorzaken & nieuwe gevolgen: meeliften?!
- O 18 mrt 2023 44142164 Volkómen Verstrikt In De Familievetes Die
- O 18 mrt 2023 44141142 Een Gouden Tijdperk Van Vrede En Welvaart
- O 17 mrt 2023 44140163 Zo bleef ook al een millennium daarvóór
- O 17 mrt 2023 44139 159 Weer terug naar de 18de eeuw, waar we
- O 17 mrt 2023 44138158 Daarbij werden ook de laatste vrijheden
- O 17 mrt 2023 44137 157 In de tussentijd is in Moskou alles voor
- O 17 mrt 2023 44136156 Aangekomen in Oekraïne, profiteert Kirill
- O 16 mrt 2023 44135 Zíj kon de man van haar dromen niet huwen en
- O 16 mrt 2023 44134154 ’n Geschenk Voor DeBroer Van Haar Minnaar