nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 26 jun 2023 44573 Nieuwe Herodiaanse Bevelen Uit Het Jaar Nul?
- O 26 jun 2023 4457283 De Meest Traditiegebonden Aristocratie Was
- O 26 jun 2023 4457182Óóit Kwamen We Toen Ook Allen Dáár Vandáán?
- O 25 jun 2023 4457081Assur Babel Chaldea DruzEgypt FeniciëGreek?
- O 24 jun 2023 44569 80 Hoe Welgestelden Leefden & Feestten?
- O 24 jun 2023 44568 79 Òmdàt hun ambacht als vanouds gezien werd
- O 24 jun 2023 4456778De Tèmpel Verschafte Werk Aan Een Kleine
- O 24 jun 2023 44566 De dagelijkse pot bestond uit gerstenat en
- O 23 jun 2023 44565 Net als de gezinnen in de plattelandsdorpen
- O 23 jun 2023 4456477 Het stadsleven speelde zich af in de nauwe
- O 23 jun 2023 44563 ‘n Romeins reliëf toont ons een koopman van
- O 23 jun 2023 4456276De Farizeeën van Jerusalem verstonden onder
- O 21 jun 2023 44551De Tempelpriesters v/d Oude Stempel die Trouw
- O 20 jun 2023 44546 Van ‘n welgestelde weduwe werd verteld, dat
- O 20 jun 2023 44545 75 Toen/nu/straks? Er was weinig plaats voor