nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 21 aug 2023 45115 Háár schrijverschap zal nog twee decennia op
- O 21 aug 2023 45114 Sòmmige meningen zijn schijnbaar onopgemerkt
- O 20 aug 2023 45113Puberaal populisme, fanatiek commerciële shit
- O 20 aug 2023 451121930-‘55/2023Geen plaatsbekleder van G d, wèl
- O 20 aug 2023 45111Naar verwachting worden HO’s liturgische tek~
- O 20 aug 2023 45110 Aan zijn internationale uitstraling heeft de
- O 20 aug 2023 45109 In de Oecumene-lezing schetst hij nog ééns
- O 19 aug 2023 45108ChristelijkNationaal Opperwezen: GrimmigWrede
- O 19 aug 2023 45 107 Huub màg Poëzie de Kerk ìn hebben gebracht,
- O 19 aug 2023 45106Dit láátste is onbedoeld tevéél éér maar over
- O 19 aug 2023 45 105 Daaraan ontleent Huub de titel van z’n toe~
- O 19 aug 2023 45104 Het was ook ‘n lokale raad van kerken die de
- O 18 aug 2023 45103 LD 103 De Invloed van ‘t Seizoen In De Hel!?
- O 18 aug 2023 45102Om bij de volgende wenk te komen, maken we ‘n
- O 18 aug 2023 45101Wenk 3a: zorg voor ‘n klokkenluider, onrust-