nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 29 sep 2023 45283 Volgens Sommigen Is Ut Verbinden Van Gelóóf
- O 29 sep 2023 45282 ‘t Boeiendst aan ouder worden is herinneren?
- O 29 sep 2023 45281 In 1898 publiceert MG te LVIV ‘t eerste deel
- O 28 sep 2023 45280Reeds in 1899 splitste deze partij zich in 2,
- O 28 sep 2023 45279 In Galicië ontstaan er zodoende al honderden
- O 28 sep 2023 45278 In Galicië is de situatie v/d Oekraïners wel
- O 27 sep 2023 45277 Één v/d russificatie-gevòlgen is, dat éérst
- O 27 sep 2023 45276 Onmiddellijk stelt zich het arbeidskrachten-
- O 27 sep 2023 45275 In vogelvlucht fabriek/politiek/geld/macht?!
- O 27 sep 2023 45274 Tegelijkertijd was Sjevtsjenko een literair
- O 27 sep 2023 45273 Reeds in 1868 componeert Michajlo Verbitskij
- O 26 sep 2023 45272 Ook díe plaats heeft haar eigen geschiedenis
- O 26 sep 2023 45271 Uitgeput sterft hij op 10 maart 1861 in Sint
- O 26 sep 2023 45270 In zijn werk spreekt Taras altijd over zijn
- O 26 sep 2023 45269 Sjevtsjenko beëindigt zijn studies a/d Aca-