nineteensixtyfour


*

Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!

De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.

Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.

Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.

Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.

De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!

De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!

Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.


verliefd
engel
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende