nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 06 jul 2026 Alsof de hele wereld binnen die laatste halve eeuw
- O 05 jul 2026 19 Komisch blijft ‘t om ‘n mensenleeftijd terug te
- O 05 jul 2026 18 Gezien het feit dat we i/d voorbije halve eeuw
- O 05 jul 2026 17 Ter illustratie nu “enkele overjarige woorden”
- O 04 jul 2026 16 “Dat amerikanisme werd in retoriek van westers”
- O 04 jul 2026 15 Typische Ouderdomsverschijnselen: v/d hak op de
- O 03 jul 2026 14 Beperkingen die vroeger klakkeloos werden aan-
- O 03 jul 2026 14 Beperkingen die vroeger klakkeloos werden aan-
- O 03 jul 2026 14 Beperkingen die vroeger klakkeloos werden aan-
- O 03 jul 2026 14 Beperkingen die vroeger klakkeloos werden aan-
- O 03 jul 2026 Planeetjerijden & tijdbezoeken overal weer opnieuw
- O 02 jul 2026 Ook zoal in Marokko o.a. {1952~’56} concentreerden
- O 02 jul 2026 Donderdag 2 juli tussen wakker worden en weer gaan
- O 01 jul 2026 Dé vráág komt dan op: WÀT ìs die guerrilla
- O 01 jul 2026 ÈN en passant - want deze veranderingen kunnen dus