Niet radicaal genoeg?

Ik kwam weer een klein oud vergeeld pocketboekje tegen:
'NIET RADICAAL GENOEG?'
met voorin
"20 Juni '64"
'Voor Wim van Ria'!
met de discussies rondom
'the honest to god debate'
oftewel:
'Eerlijk voor God'.

De alleroudste boekwerkjes
zijn al meer dan enkele eeuwen oud
{bv. Mat Gargon & Cock}
over hun belevenissen van 300/400 jaar geleden met de
'g d'
van alweer bijna 2000/3000 jaar geleden:
er is dus blijkbaar heel wat 'afgeleden' in die tientallen eeuwen
door de goyiem, joden, christenen, moslims
& talloze andere 'heidenen',
"[bij]gelovigen",
hoofdstromingen & de vele sekten
die daaruit voortkwamen in allerlei kleuren & geuren,
met & zonder hoofddeksels, zwartgrijze & veelkleurige klederdrachten,
allerhande breinfestijnen & bijbehorende
typisch menselijke bezigheden
tussen al ons ontstaan &
weer vergaan?!

Was vroeger
"God"
HET
'hoofdbestanddeel'
v/d verscheiden soorten mensen
[naar men zei althans!],
nu hebben de meeste {?} mensen
schijnbaar de grootste moeite
om zich nog iets
voor te stellen
bij
'g d'?

Dit najaar
gaan we waarschijnlijk wel weer verder
met ons kleine groepje van zo'n tien man dat al jaren-
lang samen interessante boeken doorleest & bespreekt onder elkaar
eens per maand. Ik probeer me er dus telkens weer doorheen te worstelen
met alle ups & downs:
met zo'n
'drieletterwoordje'
kom je als vanzelf uit bij alle andere aspecten
van mensen-, dieren- & plantenlevens op aarde
tussen heelal & eeuwigheid!

Waar komen we vandaan
& waar zijn we heen op weg?
Hoe is 't allemaal zo gekomen & waar moet 't met ons heen tussen geboorte & dood?
Wat heeft zin in zich & wat
noemen we 'onzin',
'eerlijk' &
'zinvol'!

Vooruit
met de geit[en]
en hup met de zondebok[ken]:
steeds meer mensen op aarde met merkwaardige ideetjes omtrent oorzaken en gevolgen,
[an]alfabetismes, [on]natuurlijke omstandigheden
& culturele afwijkingen.

Want
'er moet toch meer zijn'
dan alleen maar eten, drinken,
leren, werken, slapen, gapen
en afsterven?

Typisch menselijk
om al die twijfels & vermeende 'zekerheden'
in kaart te willen brengen die van binnenuit in de mensen opkomen
zo nu & dan als we niet te druk bezig zijn om alsmaar
achter onze eigen [of andermans]
neus e.d. aan
te rennen
...