denk maar gerust eens een keer terug aan dat allereerste begin binnenin en piepklein druppeltje in de oceaan van oerwezen tot menselijk gedoe vol van stembanden en pap ophappen doorslikken en naar beneden laten glijden zo begon de grote reis van niets naar iets en omgekeerd via voeding school werk en schafttijden alles aanwezig op voeten
de zwakste plek van dat hele plotse trotse gebouw tussen over- en ongevoeligheid langzaam razendsnel alsmaar voortbewegende lange tenen opslagplaats voor ontelbare kinderliedjes kruimeldiefjes diep verdriet en dolle pret die kleren van de keizer passen ons dus allemaal