Needlez & Pinz {for whom the bell tolls} mydidigs!


Insjallah
deovolente
godswilgeschiede:
toevalligerwijs expres natuurlijk ook nog beterschap gewenst
& what will be,
wil be
...

In
islamitisch culturen
worden ernstige ziektes
en de dood
nooit bij naam genoemd:
moeten we eigenlijk wel
'alles willen weten'?

Sommige
orthodoxe joden,
katholieken, protestanten, gereformeerden,
ouderwets hervormden
en allerlei sekten
en bepaalde partijen hebben soms
ook nog zo'n
soort 'antieke'
attitude!

Als er in Nederland
een ernstige ziekte bij iemand ontdekt wordt,
dan vertelt de dokter meestal precies
wat er mis is.

Sommige mensen
krijgen te horen dat ze niet lang meer te leven hebben
of iets dergelijks?

In islamitische culturen
is dit over het algemeen heel anders ...
Daar zal de dokter noch de patient ooit een woord als 'kanker' in de mond nemen.
Vaak hoort alleen de directe familie, die de patient intensief bijstaat, wat er werkelijk aan de hand is.
Wat is de Wil van Allah? Is het geoorloofd om te vragen of g d bestaat,
hoe je dat weet en waarom je zo denkt,
en wat betekent dat dan:
'dat bestaan van g d' zoals in
'scheppen', 'onderhouden', 'straffen
en belonen'?

In ziekenhuizen in Arabische landen
communiceren daar arts, patient, familie op een in onze ogen zeer omslachtige manier met elkaar:
een levensbedreigende ziekte staat voor hen gelijk met de dood,
en die willen ze niet onder ogen zien, zie ook bij allerlei opstootjes, felle demonstraties, drukke begrafenissen e.d. ...
Dus praat men er het liefst omheen:
terwijl iedereen eigenlijk wel zo ongeveer weet hoe de situatie is!
Etnische diversiteit bepaalt voor een overgroot gedeelte ons doen en laten,
reageren, verzwijgen, verwerken en verteren:
medisch-ethische vraagstukken komen in de huidige zorg
nog nauwelijks voldoende aan de orde,
en de rol van
cultuurverschillen meestal al
helemaal nog
niet?

Wat
mensen willen weten,
en hoe ze het willen horen,
verschilt per persoon en
per cultuur!

Artsen zouden daar
heel wat voorzichtiger mee om moeten kunnen gaan ...
In je eigen praktijk heb je er soms moeite mee om ouders precies te vertellen wat de risico's zijn.
Door te zeggen dat het er heel slecht voorstaat, wordt alle hoop hun al ontnomen bij wijze van spreken.
Dat is ook een belangrijke reden waarom dit soort gesprekken en contacten vaak nog niet gevoerd worden: sterfte is in die cultuur een nog veel
geladener onderwerp
dan hier.

Je moet niet vergeten
dat er in Nederland al decennialang discussie gevoerd wordt over dood en sterven,
bijvoorbeeld in relatie tot onze euthanasie- & abortuswetgeving; terwijl elders die discussie nog niet eens is begonnen!
Maar we kunnen wel
van elk ander leren:
"WAAROM moet je tegen iemand zeggen hoe lang hij of zij nog te leven heeft?"
Moslims zien dat als een doodvonnis: terwijl in Nederland soms de nadruk nog veel teveel ligt op 'rationaliteit'! Je hoeft, ook WETTELIJK niet alles te zeggen.
De arts zelf moet inschatten hoe hij/zij de patient benadert:
die moet ook vertrouwen kunnen
blijven houden ...

Ik vind dat een arts
nooit tegen een patient mag zeggen:
"Ik kan niets meer voor u doen!
Het bestaat niet dat je helemaal niets meer voor iemand kan doen!
Je kunt iemand altijd begeleiden en
aansluiten bij zijn/haar
hoop?

Ook
in myDi
krijg je zo nu en dan
unieke kijkjes achter de vaderlandse & moedertaalse schermen
[letterlijk & figuurlijk]:
dat is voor vele mydimensen absoluut een 'mydieyeopener'
en we kunnen allemaal ook nog eens
[als we dat willen],
zien hoe het er naderhand mee aan toe gaat
als we later terugkijken
en/of nu hoe het een tijdje of zelfs een paar jaar voordien ging met die bepaalde persoon in myDiary
[behalve dan als zij zichzelf gewist hebben, niets meer van zich horen laten en niet meer meelezen,
ruzie zoeken/maken/krijgen & 'afknappen'
of gewoon eenzaam en alleen
of omringd soms door hele uebervette families
ziek zijn en hoe dan ook
op den duur ophouden met
gewoon ademhalen &
verderleven ...]
...

blozen
knipoogcool!sneakyhuilen
engel
verliefdliefdesverdrietverliefd
liefdesverdrietverliefdliefdesverdriet
15 apr 2007 - bewerkt op 16 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende