natte dromen en droge gewaarwordingen zo nu & dan?

BLIJFT
natuurlijk ook
nog de vraag:
waarom schrijven mensen dagboeken,
en speciaal mydidagboeken
[pr./ll./openbaar]?

Zo'n vraag
kun je eigenlijk
alleen maar goed voor
jezelf beantwoorden!

Je weet immers
niet wat er bij
die anderen allemaal achter steekt
of niet,
aan eenzaamheid bijvoorbeeld,
of aan de behoefte aan gezelligheid,
het uiten van opgekropte gevoelens,
gedachten en daden, diepe zielsgeheimen
of doodgewoon wat stoom afblazen
en wat babbelen en kletsen of zwetsen
met jezelf & anderen die je nog
niet kent ...

We kunnen nu eenmaal
lezen en schrijven over alles wat ons aangaat
tussen geboorte en sterven
of zelfs over wat sommigen denken wat daaraan voorafging
of daarna nog komt?

Je weet
het niet of
je denkt iets wel te weten
en daarom ga je ermee aan de gang en aan de slag:
met woorden & begrippen in
zinnen ...

Wat mij betreft,
ik hoop op een beter begrip van mijn werkelijkheid,
een dieper inzicht in mijn bestaan
en op een soort van tijdreizen
heen en weer tussen waar ik was,
nu aanwezig ben en straks
eventueel zal zijn?

Voor mijn gevoel
zijn al die momenten zo ongeveer gelijkwaardig
in al hun verscheidenheid!

Ik ben hier en nu aanwezig
omdat ik ben ontstaan meer dan zestig jaar geleden
en weet dat ik er binnen niet al te lange tijd waarschijnlijk
ook weer mee op moet houden:
allemaal veronderstellingen ...

Als mens
kan ik geloof ik niet zonder taal:
ik geef betekenis aan wat ik voel,
denk en doe
door er woorden op te plakken
en daarmee te gaan
spelen?

Binnenin mijn hoofd
speelt zich een gesprek af met mijzelf ...
Bijna alles wat we kennen of menen te weten
gaat via ons vermogen om het te vertalen
in woorden!

Het inzicht
dat ik meen te hebben
komt voort uit die allereerste jaren van mijn bestaan?
Tijdens bevruchting, zwangerschap, geboorte, groei en opvoeding
ben ik me verder gaan ontwikkelen op grond van wat en wie ik toen al was:
onooglijk klein heeft zich iets wat ik nu "IK" noem
doen kennen aan de anderen en
aan mijzelf ~ ik ben een onderdeel
van al waarmee ik in aanraking kwam
op eigen wijs ...

En als ik droom
dan geef ik in gedachten uiting
aan wat ik ervaar, zie en hoor:
terwijl ik slaap gaan er allerlei processen
in mijn lichaam door
waar ik al of geen weet van heb
terwijl ik droom ~ mijn lichaam en geest
houden er klaarblijkelijk een eigen leven op na
waarvan ik getuige meen te zijn
en dat ik dan ook
'ik' noem.

En die woorden,
begrippen, zinnen en betekenissen
zijn helemaal verbonden met dit lichaam in deze geest:
de zenuwcellen in mijn lichaam en brein
zijn de paden en wegen die ik 'gelopen' heb
van jongsaf aan ~ ik ben opgeklommen en neergedaald
samen met het ontstaan van die aanvoer-
en afvoerlijnen.

Om te
kunnen overleven
als een min of meer zelfstandig wezen
had ik de hulp nodig van anderen.
En gedurende die eerste jaren heeft zich
'vastgelegd' in vlees en bloed
datgene wat ik 'ben',
of meen te
zijn?
19 feb 2007 - bewerkt op 04 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende