Namaste namaskar eekdotiencharpanj: wereld omroep.

't Blijft dus altijd voor 'n groot deel 'n kwestie van gissen & raden, horten & stoten, graven & begraven, tegenkomen & achter je laten ...

In de kritiek op de speculatieve filosofie, vooral op Hegels objectief idealisme, keert Feuerbach radicaal 'terug' naar de directe zintuiglijke ervaring & de beleving van lichamelijkheid v/d mens. Vanuit GH's abstracte speculatieve systeem voltrekt LF 'n radicale overgang naar 't zg. 'nu & hier', naar positie van 'n antropologisch materialisme & 'n antrlologische ethiek.

Dit was 'n radicale stap: LF breekt hiermee met de overwegend idealistische traditie v/d Duitse filosofie v/d periode ervoor.

Deze overgang naar 't materialisme zal KM dan verder ontwik-kelen: zijn naam heeft nu eenmaal, door omstandigheden, meer furore gemaakt dan die van LF.

Maar Feuerbach blijft ons boeien door de inhoud van z'n werk, & vooral door zijn doortastende radicaliteit: van 't abstracte wil hij liefst meteen & direct ~ wellicht ietwat TE direct ~ naar "het concrete". GH onderscheidt in z'n filosofie verschillende ontwikkelingsniveaus v/d cultuur & de geschiedenis.

LF wil met z'n zo veel nuchterder filosofie in EEN enkele stap "ALLES" vanuit 't hier & nu bekijken! Daardoor komt de directe ontmoeting v/d mens & z'n medemens centraal te staan, 'ik & jij'?! LF's & KM's materialisme ontwikkelen zich verschillend: zij hebben echter gemeenschappelijk dat de afwijzing v/d idealistische filosofie van GH tot 'n theorie leidt die sterker dan de filosofie VOOR hen 'de mens als maatschappelijk leven definieert'. Bij beiden blijft GH's dialectiek 'n rol spelen. Marx dialectisch denken wordt zichtbaar in z'n concrete historische analyses & in z'n politiek-economisch werk, inclusief zijn bekendste (?) boek Het Kapitaal?!

'Dialectiek' betekent dat door allerlei erg verschillende tegenstellingen & variabele interactie talloze nieuwe ontwikkelingen ontstaan. LF formuleert 'n dialectiek van 'ik' & 'de ander' & zodoende kan de mens zich ontwikkelen als persoon in al dan niet vrij gekozen tegenspraak &/of samenspraak met allerhande anderen zodat KM die botsingen kan analyseren van 'klassen' met tegengestelde belangen, die op hun beurt weer kunnen leiden tot hete & koude strijd & politieke crises. In DIE belangenstrijd tekent de mogelijkheid zich af van 'n betere sociale toekomst.

't Dialectisch denken & de dialectische beschrijving v/d werkelijkheid gaan uit van 'n permanente wisselwerking tussen verschillende actoren: DAARDOOR bestaat er verandering, ontwikkeling & 'vervolmaking'. Dit betekent ook dat 'n definitief eindpunt nooit echt in zicht komt.

De mens moet zich voort-aan maar zien te blijven behelpen met deze principiële (ON)zekerheid. Komen daar al die depressies vandaan?

Uit 't onvermogen gewoon te kunnen blijven vertrouwen op een kinderlijke ('dierlijke/plantaardige' manier & wijze, omdat alles onzeker, onmogelijk & triest werd ...?