naakte koorddanslessen en verhulde toespelingen
~*~'mysterieus'~*~
~@~
Het
is niet
ongeloofwaardig dat een
nationale leider een man
{of vrouw} was die zich
van zijn/haar missie bewust was:
dergelijke mensen zijn dit in het algemeen wel.
Solon maakte geen aanspraak op goddelijke inspiratie;
hij had alleen maar gezond verstand nodig?
Maar in de joodse sjmanistische geschiedenis
zijn de leiders zich steeds bewust,
of zeggen zich bewust te zijn van goddelijke leiding,
die kan komen van Ba'al of van YaHWeH.
Het was dus helemaal niet zo absurd
om Mosjeh te associeren met een zuiver religeus geloof:
maar dit wil nog niet zeggen dat het bewezen is,
en ook niet dat wij nu precies weten
wat het was?
De geleerden
zijn het erover eens
dat die "Tien Geboden"
niet meer primitief
genoemd kunnen
worden
...
In
ieder geval,
hoe je het
ook maar wilt bekijken,
onze Polybios, alsvanouds,
gaf ons een gezonde regel toen hij zei:
'het is niet overtuigend, noch homerisch, om alles te verzinnen',
wat dus zo ongeveer wil zeggen dat, hoe zeer een mydiverhaal ook verder uitgebreid en verfraaid is,
er in het algemeen ergens een kern van waarheid in schuilt!
Van andere nationale helden lijken sommige authentiek,
anderen nogal legendarisch te zijn:
Yehosjoea
brengt de stammen
het beloofde mydiland binnen
en helpt hen bij de omschakeling van een nomadisch leven naar landbouw.
Sjimsjon is een soort Hebreeuwse Herakles,
heroisch, gemoedelijk, tamelijk dom, met een komisch trekje:
hij rukt {Gaza's} poorten uit hun voegen,
geeft raadsels op
en vermaakt zich ook met de vragen van Delilah.
Hij is ook een tragische figuur,
tragischer dan Herakles.
Maar het is nog steeds de vraag of zijn naam niet te veel lijkt op het sjemitische woord voor zon {Sjemsja} om hem historisch te doen zijn.
Ongetwijfeld heeft hij ook historische trekken, evenals Robin Hood,
de geschiedenis van helden is de moeite waard om te lezen.
De geschiedenis van David heeft een ander beeld,
hier kunnen we heel goed het verschil zien tussen de oudere en de latere mydiverhalen ~
de latere {in Kronieken} beelden een koning af en uit als een koorleider,
de oudere meer een verliefde bandiet.
De waarheid ligt waarschijnlijk in het midden.
Maar weer moet je als historicus vragen:
rondom welk type mens verzamelen zich mydiverhalen?
Het antwoord luidt altijd:
rondom iemand die werkelijk interessant is:
David is altijd interessant totdat de schrijver van de Kronieken zich met hem gaat bemoeien.
Hij komt in plaats van het koninklijk huis van Sjaoel:
hij brengt de woeste Israelitische nomadenstammen tot een wankele eenheid.
hij verovert Yeroesjalayiem en maakt het tot nationale hoofdstad,
hij verjaagt de Filistijnen voor de meeste mensen uit de geschiedenis,
hij wordt verdreven door de opstand van zijn zoon,
hij keert terug naar Yeroesjalayiem,
hij haat en bemint als de beste en de slechtste mensen en, of
hij nu goed of kwaad doet,
hij boeit en de mydibijbellezer {indien
hij ook maar enigszins mydimenselijk is} moet zich haast wel
tot hem aangetrokken voelen.
Zijn zoon was historisch een tiran,
een verkwister, maar ook hij maakte 'n
grote indruk op de mensheid ~
merkwaardig genoeg,
om zijn wijsheid.
David
schrijft psalmen, Sjlomo ook,
en hij verzamelt of verzint spreekwoorden
{en wel heel burgerlijke en toentertijd overal in die omstreken gebruikelijke gezegden,
die als het ware al een hellenistische kruideniersperiode suggeren, kruidvaten en kwantumhallen of AH die let op de kleintjes en vooral de 'allergrootsten'};
en de historicus vraagt:
wat was de snaar
{bij wijze van spreken}
waaromheen dergelijke reputaties kristalliseerden?
Het kan wel zijn dat de meeste psalmen in een latere eeuw thuishoren dan David,
maar hoe zou iemand erop gekomen zijn dat juist David ze had geschreven?
Er kunnen hierop verschillende antwoorden worden gegeven, maar al zijn het allemaal maar gissingen,
ze zullen alle wijzen op een persoon, op iemand die van zang hield!
Na Sjlomo wordt het koninkrijk in tweeen gesplitst,
met als hoofsteden Yeroesjalayiem {Tsions 'vredesstad'}
en Sjomron [sjomer yah?]:
van de koningen zullen misschien hun mydionderdanen, maar zeker de mydilezers in het algemeen geneigd zijn te zeggen wat de Kronieken zeggen van Yoram:
'hij regeerde zoveel jaren en stierf zonder te zijn begeerd!'.
In de oudheid waren er overal koningen;
meer typerend voor Israel waren vooral de profeten
en de joodse geschiedschrijvers zijn degenen die veel meer belangstelling tonen voor HEN
dan in de koningshuizen:
dat is de meest opvallende trend in oud & nieuw
testament ~ g ds 'voorkeur' voor de zwakkere, kleine, kreatieve,
vrijheidslievende en rechtvaardige mens!
Elya is ook zo'n opvallende,
zij het tevens mysterieuze figuur:
hij kent zijn gelijke niet in moed,
somberheid en duisterheid,
in trotse verontwaardiging,
ijver voor YaHWeH en voor de rechten van de mydimensen
TEGEN Achav en de vreemde koningin Yzee{p}bel uit het heidense Noorden.
Zijn opvolger Elisja, is in de mydiboeken een veel minder indrukwekkende figuur,
maar hij schijnt veel invloed te hebben gehad.
Rondom beiden ontstonden legenden en wonderverhalen
[just like happende before & after!]
en een generatie later leefde Amos in een sfeer van economie en internationale politiek,
als een soort van modern geestelijke,
met een scherpe blik voo recht en onrecht,
weelde verachtend en profetieen verkondigend;
het is echter merkwaardig dat hij niets zegt van de 'kalveren' die in Sjomron/Samarya
ook werden vereerd of althans als symbool van de g d voorgesteld,
hetgeen de geschiedeschrijvers van later tijden voortdurend misprijzend verhalen!
Veel boeiender zijn dan ook, als mannen met een veel bredere blijk,
dieper inzicht en grotere literaire begaafdheden,
Yesjayahoe {vertegenwoordigd door de meeste
van de eerste negenendertig hoofdstukken van het boek Jesaja} en Yirmeyahoe [Jeremia]!
Van deze laatste weten we meer dan van wie ook
uit de oude wereld van zijn tijd
of uit de eeuwen
na hem
...
Zijn
geschriften
onthullen een mydiman
met velerlei mydigedachten en vele ~gemoedsstemmingen,
gevoeliger dan de mensen die hij het hoofd moest bieden konden raden,
en veel doelbewuster en sterker
van karakter dan een oppervlakkig mydilezer van nu vaak beseft.
Steeds weer zien we dat de kern van de oude joodse geschiedenis,
afgezien van enkele dynamische figuren als David en Elya,
vooral ligt in de voortdurende oorlogen die de soldaten van de nationale g d voeren tegen 'de goden
van de volkeren', tegen Ba'al van Tyrosj, tegen de voorwerpen van verering waar omheen
de oudere van de landbouw levende stammen van Kana'an
hun locale vruchtbaarheidsriten hadden uitgevoerd,
overblijfselen van een tijd van tovenarij
en op zich al afstotend.
Het duurde erg lang
voordat de joden tot de overtuiging kwamen
dat deze 'andere goden' NIET bestonden;
overal waar mydimannen & ~vrouwen geloven
dat er MEER dan EEN god is,
kunnen we opmerken dat zij er uit voorzichtigheid of uit vrees voor zorgen
om met zoveel mogelijk
goden op goede voet
te staan.
"Het polytheisme kent geen valse goden"
...
Hierin
waren de joden in die tijd uniek:
zij groeiden uit boven de verzoeking 'andere goden' te kennen,
en Yehosjoea haNatsri haMasiach was 'iemand' die 'rond het jaar 0' optrad in DIE traditie
en kennis van voorgangers:
onder langdurige wrede onderdrukkende
uitbuitende Romeinse bezettingsmachten &
plaatsbekleders
~~~
ZIJN korte optreden
gedurende die dagen voor DIE bepaalde Pesach
was waarschijnlijk net de druppel die de emmer van de collaborerende kliek liet overlopen:
een burgeroorlog en nationale opstand tegen Roma waren al jarenlang 'op komst'
en die kruik ging zolang te water tot hij barstte?!
Drie jaar zwervende door het Land in Galilea, Sjomron & Yehoedah tussen het land van Tyrosj & Sidon, Panyas & Caesarea Philippi, Tsipporiem en de Golan, het centrale bergland
en de daaraan grenzende woestijngebieden tussen het Harpmeer en de Dode Zee:
kontakten met diverse sekten en gemeenschappen verspreidt over het hele land ~
Zeloten en Essenen, Farizeeen en Sadduceeen, minderheidsgroepen
en grote aantallen bezitslozen, hongerend &
dorstend naar gerechtigheid ~
en in dat soort omstandigheden
worden er dan ook korte metten gemaakt
met hen die worden verdacht van 'vijandige/opruiende' woorden en daden,
'terrorisme'/staatsgevaarlijke armoedzaaiers,
opstand en onrust net zoals vandaag de mydidag nog steeds het geval is in tallozen landen en streken onder bezetting van allerlei locale warlords of grote heersers van verweg
die dominantie zoeken
over de rest van de wereld met alle gemene middelen
die hen ook maar ter beschikking staan
om hun idealistische doelstellingen
hoe dan ook te kunen bereiken:
zijn deze {twee} korte zwaarden voldoende?
Meer dan genoeg!
Het woord van g d
is als een tweesnijdend zwaard
net als onze mydihersenen, ~tongen en
~handen, ~voeten, ~ogen, ~oren
& andere zintuigen
diep binnenin
ons
...
~@~
~@~
Het
is niet
ongeloofwaardig dat een
nationale leider een man
{of vrouw} was die zich
van zijn/haar missie bewust was:
dergelijke mensen zijn dit in het algemeen wel.
Solon maakte geen aanspraak op goddelijke inspiratie;
hij had alleen maar gezond verstand nodig?
Maar in de joodse sjmanistische geschiedenis
zijn de leiders zich steeds bewust,
of zeggen zich bewust te zijn van goddelijke leiding,
die kan komen van Ba'al of van YaHWeH.
Het was dus helemaal niet zo absurd
om Mosjeh te associeren met een zuiver religeus geloof:
maar dit wil nog niet zeggen dat het bewezen is,
en ook niet dat wij nu precies weten
wat het was?
De geleerden
zijn het erover eens
dat die "Tien Geboden"
niet meer primitief
genoemd kunnen
worden
...
In
ieder geval,
hoe je het
ook maar wilt bekijken,
onze Polybios, alsvanouds,
gaf ons een gezonde regel toen hij zei:
'het is niet overtuigend, noch homerisch, om alles te verzinnen',
wat dus zo ongeveer wil zeggen dat, hoe zeer een mydiverhaal ook verder uitgebreid en verfraaid is,
er in het algemeen ergens een kern van waarheid in schuilt!
Van andere nationale helden lijken sommige authentiek,
anderen nogal legendarisch te zijn:
Yehosjoea
brengt de stammen
het beloofde mydiland binnen
en helpt hen bij de omschakeling van een nomadisch leven naar landbouw.
Sjimsjon is een soort Hebreeuwse Herakles,
heroisch, gemoedelijk, tamelijk dom, met een komisch trekje:
hij rukt {Gaza's} poorten uit hun voegen,
geeft raadsels op
en vermaakt zich ook met de vragen van Delilah.
Hij is ook een tragische figuur,
tragischer dan Herakles.
Maar het is nog steeds de vraag of zijn naam niet te veel lijkt op het sjemitische woord voor zon {Sjemsja} om hem historisch te doen zijn.
Ongetwijfeld heeft hij ook historische trekken, evenals Robin Hood,
de geschiedenis van helden is de moeite waard om te lezen.
De geschiedenis van David heeft een ander beeld,
hier kunnen we heel goed het verschil zien tussen de oudere en de latere mydiverhalen ~
de latere {in Kronieken} beelden een koning af en uit als een koorleider,
de oudere meer een verliefde bandiet.
De waarheid ligt waarschijnlijk in het midden.
Maar weer moet je als historicus vragen:
rondom welk type mens verzamelen zich mydiverhalen?
Het antwoord luidt altijd:
rondom iemand die werkelijk interessant is:
David is altijd interessant totdat de schrijver van de Kronieken zich met hem gaat bemoeien.
Hij komt in plaats van het koninklijk huis van Sjaoel:
hij brengt de woeste Israelitische nomadenstammen tot een wankele eenheid.
hij verovert Yeroesjalayiem en maakt het tot nationale hoofdstad,
hij verjaagt de Filistijnen voor de meeste mensen uit de geschiedenis,
hij wordt verdreven door de opstand van zijn zoon,
hij keert terug naar Yeroesjalayiem,
hij haat en bemint als de beste en de slechtste mensen en, of
hij nu goed of kwaad doet,
hij boeit en de mydibijbellezer {indien
hij ook maar enigszins mydimenselijk is} moet zich haast wel
tot hem aangetrokken voelen.
Zijn zoon was historisch een tiran,
een verkwister, maar ook hij maakte 'n
grote indruk op de mensheid ~
merkwaardig genoeg,
om zijn wijsheid.
David
schrijft psalmen, Sjlomo ook,
en hij verzamelt of verzint spreekwoorden
{en wel heel burgerlijke en toentertijd overal in die omstreken gebruikelijke gezegden,
die als het ware al een hellenistische kruideniersperiode suggeren, kruidvaten en kwantumhallen of AH die let op de kleintjes en vooral de 'allergrootsten'};
en de historicus vraagt:
wat was de snaar
{bij wijze van spreken}
waaromheen dergelijke reputaties kristalliseerden?
Het kan wel zijn dat de meeste psalmen in een latere eeuw thuishoren dan David,
maar hoe zou iemand erop gekomen zijn dat juist David ze had geschreven?
Er kunnen hierop verschillende antwoorden worden gegeven, maar al zijn het allemaal maar gissingen,
ze zullen alle wijzen op een persoon, op iemand die van zang hield!
Na Sjlomo wordt het koninkrijk in tweeen gesplitst,
met als hoofsteden Yeroesjalayiem {Tsions 'vredesstad'}
en Sjomron [sjomer yah?]:
van de koningen zullen misschien hun mydionderdanen, maar zeker de mydilezers in het algemeen geneigd zijn te zeggen wat de Kronieken zeggen van Yoram:
'hij regeerde zoveel jaren en stierf zonder te zijn begeerd!'.
In de oudheid waren er overal koningen;
meer typerend voor Israel waren vooral de profeten
en de joodse geschiedschrijvers zijn degenen die veel meer belangstelling tonen voor HEN
dan in de koningshuizen:
dat is de meest opvallende trend in oud & nieuw
testament ~ g ds 'voorkeur' voor de zwakkere, kleine, kreatieve,
vrijheidslievende en rechtvaardige mens!
Elya is ook zo'n opvallende,
zij het tevens mysterieuze figuur:
hij kent zijn gelijke niet in moed,
somberheid en duisterheid,
in trotse verontwaardiging,
ijver voor YaHWeH en voor de rechten van de mydimensen
TEGEN Achav en de vreemde koningin Yzee{p}bel uit het heidense Noorden.
Zijn opvolger Elisja, is in de mydiboeken een veel minder indrukwekkende figuur,
maar hij schijnt veel invloed te hebben gehad.
Rondom beiden ontstonden legenden en wonderverhalen
[just like happende before & after!]
en een generatie later leefde Amos in een sfeer van economie en internationale politiek,
als een soort van modern geestelijke,
met een scherpe blik voo recht en onrecht,
weelde verachtend en profetieen verkondigend;
het is echter merkwaardig dat hij niets zegt van de 'kalveren' die in Sjomron/Samarya
ook werden vereerd of althans als symbool van de g d voorgesteld,
hetgeen de geschiedeschrijvers van later tijden voortdurend misprijzend verhalen!
Veel boeiender zijn dan ook, als mannen met een veel bredere blijk,
dieper inzicht en grotere literaire begaafdheden,
Yesjayahoe {vertegenwoordigd door de meeste
van de eerste negenendertig hoofdstukken van het boek Jesaja} en Yirmeyahoe [Jeremia]!
Van deze laatste weten we meer dan van wie ook
uit de oude wereld van zijn tijd
of uit de eeuwen
na hem
...
Zijn
geschriften
onthullen een mydiman
met velerlei mydigedachten en vele ~gemoedsstemmingen,
gevoeliger dan de mensen die hij het hoofd moest bieden konden raden,
en veel doelbewuster en sterker
van karakter dan een oppervlakkig mydilezer van nu vaak beseft.
Steeds weer zien we dat de kern van de oude joodse geschiedenis,
afgezien van enkele dynamische figuren als David en Elya,
vooral ligt in de voortdurende oorlogen die de soldaten van de nationale g d voeren tegen 'de goden
van de volkeren', tegen Ba'al van Tyrosj, tegen de voorwerpen van verering waar omheen
de oudere van de landbouw levende stammen van Kana'an
hun locale vruchtbaarheidsriten hadden uitgevoerd,
overblijfselen van een tijd van tovenarij
en op zich al afstotend.
Het duurde erg lang
voordat de joden tot de overtuiging kwamen
dat deze 'andere goden' NIET bestonden;
overal waar mydimannen & ~vrouwen geloven
dat er MEER dan EEN god is,
kunnen we opmerken dat zij er uit voorzichtigheid of uit vrees voor zorgen
om met zoveel mogelijk
goden op goede voet
te staan.
"Het polytheisme kent geen valse goden"
...
Hierin
waren de joden in die tijd uniek:
zij groeiden uit boven de verzoeking 'andere goden' te kennen,
en Yehosjoea haNatsri haMasiach was 'iemand' die 'rond het jaar 0' optrad in DIE traditie
en kennis van voorgangers:
onder langdurige wrede onderdrukkende
uitbuitende Romeinse bezettingsmachten &
plaatsbekleders
~~~
ZIJN korte optreden
gedurende die dagen voor DIE bepaalde Pesach
was waarschijnlijk net de druppel die de emmer van de collaborerende kliek liet overlopen:
een burgeroorlog en nationale opstand tegen Roma waren al jarenlang 'op komst'
en die kruik ging zolang te water tot hij barstte?!
Drie jaar zwervende door het Land in Galilea, Sjomron & Yehoedah tussen het land van Tyrosj & Sidon, Panyas & Caesarea Philippi, Tsipporiem en de Golan, het centrale bergland
en de daaraan grenzende woestijngebieden tussen het Harpmeer en de Dode Zee:
kontakten met diverse sekten en gemeenschappen verspreidt over het hele land ~
Zeloten en Essenen, Farizeeen en Sadduceeen, minderheidsgroepen
en grote aantallen bezitslozen, hongerend &
dorstend naar gerechtigheid ~
en in dat soort omstandigheden
worden er dan ook korte metten gemaakt
met hen die worden verdacht van 'vijandige/opruiende' woorden en daden,
'terrorisme'/staatsgevaarlijke armoedzaaiers,
opstand en onrust net zoals vandaag de mydidag nog steeds het geval is in tallozen landen en streken onder bezetting van allerlei locale warlords of grote heersers van verweg
die dominantie zoeken
over de rest van de wereld met alle gemene middelen
die hen ook maar ter beschikking staan
om hun idealistische doelstellingen
hoe dan ook te kunen bereiken:
zijn deze {twee} korte zwaarden voldoende?
Meer dan genoeg!
Het woord van g d
is als een tweesnijdend zwaard
net als onze mydihersenen, ~tongen en
~handen, ~voeten, ~ogen, ~oren
& andere zintuigen
diep binnenin
ons
...
~@~
08 apr 2007 - bewerkt op 15 jul 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 13 mei 2026 Weken eerder was de Joodse koning Aristoboulos aan
- O 13 mei 2026 Theoretisch kan zowel Tiberius Julius als Yesj@NL
- O 13 mei 2026 Rome had ook hem ‘n heffing opgelegd & gebied ont-
- O 12 mei 2026 Joden&Romeinen: Rome leek al oppermachtig te zijn
- O 12 mei 2026 Drie waarschuwingen dus nog: om te beginnen is die
- O 11 mei 2026 Zo wil lezen, schrijven, overwegen, testen ons ook
- O 11 mei 2026 Elk jaar weer bezoeken duizenden reizigers de stad
- O 10 mei 2026 Al sinds schier onheuglijke tijden waren keizers &
- O 09 mei 2026 Meer dan 123 jaar hommeles: 3 wereldoorlogen enzo!
- O 09 mei 2026 Op overtreding van nieuwe en gewijzigde bepalingen
- O 09 mei 2026 Wetten tegen de zedeloosheid 20/5 1911…p
- O 09 mei 2026 Yesterday all my troublehooters seemed so far away
- O 08 mei 2026 Pauselijke e.d. macht op hoogtepunt overal altijd?
- O 08 mei 2026 Beetje ouderdomsverschijnselen op alle gebieden?!!
- O 08 mei 2026 In Spanje gingen de christenen door met hun recon-