naakt

Het lastige is alleen dat niet iedereen kan onderscheiden tussen al die verbeeldingen en werkelijkheden.

Als je alle krantenkoppen & geloofsbelijdenissen zou geloven & letterlijk nemen blijft alleen chaos over.

Bij
woordgebruik gaat
't meestal niet om wat
er letterlijk is gebeurd & aan 't geschieden is
maar om wat de teksten proberen uit te drukken:
alleen wetenschappelijke formules, gebruiksaanwijzingen van apparaten,
verkeersborden e.d. kun je beter nemen voor
wat ze zijn als een soort
van kaal skelet & zelfs
dan blijft het opletten
met cijfertjes, kleine
lettertjes &
beeldtaal!

Maar bijbeltaal
is als literatuur & niet 'n natuurwetenschappelijke beschrijving,
als zodanig heeft dus elk taalgebruik
z'n eigen waarde &
betekenis vol
variatie.

Wat blijft er dan over
als we al die vooroordelen &
'voorbehoedsmiddelen' op hun juiste waarde gaan leren
schatten zodat we kunnen onderscheiden wat men ooit ergens mee bedoelde
& wat de achtergronden zijn van ons verbale
& schriftelijke doen
& laten?

'n Scheppingsverhaal
& alle daaropvolgende verhalen
tot en met 'n 'einde der tijden' krijgen dan pas
'n eigen andere dynamiek, omdat ze allen middenin handelingen
beginnen. Aan 't begin van de veronderstelde activiteit waarin 'g d' de hemel & de aarde
volgens mensen aan 't scheiden is,
zegt "G d" [volgens hen]:
ER ZIJ LICHT!

Daarmee komt alle nadruk
op 't licht te liggen. Dat is 't allereerste 'centrale punt'
waardoor scheiding kan ontstaan tussen duisternis & licht.
't Tweede punt is dan vervolgens scheiding tussen 't water boven &
't water beneden ons, tussen 't water van de oceanen & de droge aarde:
dat is puur literair gezien 'n veel krachtiger & veelzeggender begin
dan 'n extreem fanatiek simplistisch letterlijk nemen
van wat beeldend & inkleurend bedoeld is
voor 'n belangstellende lezer met
opgroeiende zintuigen &
ontdekkende lede-
maten?!

Veel
van die
'ouderwetse' theologie
[al of niet 'christelijk'] is eenvoudig gebaseerd
op 'goed doen' - beloond worden.
Zwart/wit rede-
neren.

Maar
in 'n aantal
bijbelboeken, zoals IOV/Job
& Kohelet/Prediker, stellen mensen nadrukkelijk de vraag:
IS DAT WEL ZO & KLOPT ZO'N MODEL WEL?

't Antwoord
dat die boeken geven,
schijnt dan ook heel erg onbevredigend te zijn
voor 'logisch' denkende mensen. Dat is namelijk 'n totaalbeeld
vanuit 'n geheel ander perspectief, van "G d" die zegt: zo ziet het er
'van bovenaf' uit. Dan kun je maar EEN conclusie trekken:
ik zat aanvankelijk op een verkeerd spoor te kijken.
Ik had niet moeten denken dat een struisvogel
dom is als hij z'n eieren open en bloot laat
liggen, en gestraft wordt als een wild dier
erop trapt. Er wordt daar geen
causaliteit aangegeven, het
is [veel] meer:
'THAT'S LIFE'!

Probeer
niet onze
logica daaraan op
te dringen! Vanuit een
natuur vol water, klei, lucht,
wind, planten, dieren en mensen is
er nu een heel ander orkest van mimiek,
gebaren, geluiden en talloze
vertellingen ontstaan:
onze verbeelding
...

Als
"Adam" &
"Chawah" vervolgens 'verdreven
worden' uit 't zogenaamde paradijselijke 'hoftuin van Eden'
dan is dat geen 'straf' in letterlijke zin van 'het woord'
maar in zo'n verhaal kun je wel een wordingsproces
van mensen zien die eerst 'gemaakt' worden,
onderscheiden van de aarde ~ want adam
is mens en adama
is aarde.

Ze leven
aanvankelijk in een zekere
kinderlijke onschuld. Als ze eten van de boom
van de kennis van 'go{e}d & kwaad' beseffen ze pas
dat ze naakt zijn & ze krijgen er meteen ook allerlei schaamtegevoelens bij
'op de koop toe' als 't ware bij wijze van spreken en schrijven. Pas DAN
merken we de onderlinge verschillen goed op & ontstaat er seksueel
bewustzijn. Vanaf dat moment kunnen we er nu dan dus ook 'zelf'
kinderen krijgen EN moeten we bij 'die andere boom', die
van 't "eeuwige leven" weggehouden worden. Want als
je EN voortplantingsvermogen EN
eeuwig leven hebt dan raakt
de wereld immers
totaal over~
bevolkt?

Dus
binnen die
tekst functioneert het
als een stap in de volwassenwording van mensen
die iets moeten overtreden in de verhouding tot hun voorouders
om voortaan eigen wegen te leren gaan & die vrijheid komt met veel pijn,
moeite & ellende, gaat gepaard met schuldgevoelens, dwangmatigheid
& het voeren van schimmenspel & oorlogen op alle gebieden
des levens ~ we hebben onze
onschuld verloren &
openen de
ogen.