naaien

SANSKRIET,
bargoens en
allerlei andere dode
talen. Zoiets blijkt ook
al heel duidelijk als we
bijvoorbeeld de jongste editie van Van Dalen
vergelijken met de geheimtalen van Moormann,
dat de grootste verzameling bargoense woorden & uitdrukkingen bevatte.
Die beschreef 't bargoens vanaf de zestiende eeuw met meer dan 9400 woorden,
terwijl de jongste Van Dalen dat de taal van de laatste 150 jaar zegt te beschrijven slechts bij ruim 1100 woorden het label 'bargoens'
vermeldt!

WAAROM
geeft Van Dalen
eigenlijk nu nog die bargoense woorden?
Omdat 't "Bargoens" niet ECHT kopje-onder is gegaan, althans niet volledig.
Bargoens was de taal v/d onderwereld, maar 'n deel van die woordenschat is in de bovenwereld terechtgekomen: DAT is voornamelijk gebeurd in en na de jaren zestig, een tijdperk waarin de normen & waarden grondig werden herzien.
ALLES moest opeens ANDERS:
MINDER hierarchisch, minder FORMEEL ~ en vooral
MINDER AUTORITAIR!

Die
algemene sociale
veranderingen hebben ook
veel invloed gehad op onze taal!
Taboewoorden die tot dan toe alleen nog maar in kleine kring
of slechts onder de dekens werden gebruikt, kwamen langzaam bovengronds ~ in tijdschriften,
boeken, gedichten, toneelstukken, op de radio en uiteindelijk zelfs op televisie:
daarbij veroorzaakten ze soms
veel ophef?
EEN
v/d bekendste voorbeelden
is de rel die ontstond toen de AVRO
in 1964 weigerde om een aflevering v/h televisieprogramma Literaire ontmoetingen uit te zenden omdat Remco Campert daarin een gedichtje had voorgedragen met de regels
"Alles zoop & naaide/heel Europa was
EEN
groot matras":
de toenmalige programmaleider van de AVRO, Ger Lugtenburg,
vond het woordje naaien "
niet geschikt voor massa-
consumptie".
De kranten
die over dit voorval schreven,
durfden het n~woord aanvankelijk niet af te drukken.
De NRC had het over
"een plat woord voor cohabiteren dat in minder platte zin naald en draad hanteren betekent" en de Volkskrant schreef dat in het gedicht
"een bepaald menselijk handelen op minder parlementaire wijze bij de naam wordt genoemd", een woord voor
"een handeling waar wij het voortbestaan van de wereld aan te danken hebben".
Trouw & Het Parool drukten het gedichtje alsnog af,
wat tot een stroom ingezonden brieven leidde
over "viezigheid" &
"smeerlapperij" ~ allemaal
vanwege dat ene
taboewoordje.