Na narcisme 2

2 volledige weken zijn gepasseerd...Het begint echt als definitief aan te voelen, denk niet dat Steve en ik al zolang zonder contact zijn geweest...
Vandaag reed hij per toeval juist door de Zoutstraat toen ik gedaan had met werken dus ik moest achter hem rijden, en toen hij zich parkeerde aan station, moest ik hem passeren. Weet echt nie of hij mij gezien heeft, maar de kans is toch heel groot. Ik was zo blij da ik dan kon doen, gewoon doorrijden... Het is echt anders deze keer. Vorige keren zou ik deze kans zeker gegrepen hebben om hem te kunnen spreken...Vraag mij af wa hij ervan denkt. Waarschijnlijk heeft het hem weer pissed off gemaakt en heeft 1 van de aandachtsgevers een leuk telefoontje gehad. De passie zal er oplaaien vannacht. En het straffe is... ik besef dat ik hem hiermee recht en hevig in de armen van één van zijn poepkes heb geduwd... and I don't care... Hij doet mar. Voila, reden te meer voor mij om niet om te kijken en recht vooruit te gaan.
Ik weet da het belachelijk klinkt, ik ben ook maar een mens. Ergens hoopt ge toch da hij er toch ook ens bij stilstaat. Of zou hij gewoon echt volledig in zijn nieuwe rol kruipen en niet meer denken aan de vorige? Hij zal wel zorgen da hij weinig tijd heeft om bij iets stil te staan, maar opt werk, of in de namiddag als hij thuis is... Deze week zal toch iemand hem aangesproken hebben over de situatie met Camiel. Dan wordt hij toch met mij geconfronteerd. Zou da dan efkes iets triggeren, of gaat hij eerder heel onverschillig doen?
Tja... wa denkt ge nu zelf Lins??? Eigenlijk, nu ik iets langer nadenk, hij gaat waarschijnlijk deze kans volledig benutten om mij nog eens zwart te maken... Man man... erg zur... da ik mezelf da weer heb aangedaan. Enfin, Yves kon ik mezelf nog vergeven, ik had geen idee hoe Yves was...en niemand heeft het mij destijds afgeraden. Da was bij Steve wel anders... Iedereen die iets met mij inzat, deed het juiste en trok aan de alarmbel : Lins, WTF... tis bizar... Zat ik toen zo diep da ik dacht dat da mij gelukkig ging maken voor langere tijd??
Door de 4 traumatische dagen die ik heb gehad, door de onzekerheid over Camiel, ben ik wel geconfronteerd met mijn huidige mentale toestand. En die is toch beduidend slechter dan ik dacht. De gedachte alleen al om Camiel te verliezen, heeft mij verschillende keren onophoudelijk doen wenen. Ik voelde aan alles in mijn lijf, da da er teveel aan ging zijn. Hoe graag ge ook uw beesten ziet... iedereen weet dat da nie het einde van de wereld is. En sowieso komt die dag ooit, ... maar als dat nu zou gebeurd zijn, had da mij helemaal gebroken. Da geef ik u op een blaadje. Dus das nie zo goed... er zit een dunne lijn tussen normaal en instorten. In ieder geval, Camiel komt morgen naar huis en die gaat verwend worden zunne!!!
Het prijskaartje dat eraan vast zal hangen zal nie min zijn... Ben benieuwd.
Wa ik mij ook afvraag is, zou onze verliefde narcist al gemerkt hebben dat ik hem op alles geblokkeerd heb?
Ma enfin Lins....SERIOUSLY?? Die domme achterlijke vragen de hele tijd...
Nee, da heeft hij zeker nog niet gemerkt, want waarschijnlijk is het weer een drukte van jewelste in zijn duivenkot.
En vermits hij voor iedere behoefte iemand heeft ingeschakeld... Ooooja, alst er ens tegenzit bij Lisa is de kans groot da hij wel zou durven om terug contact te zoeken...of nu zalt wel eerder tussen Katia en Lisa gaan. Toch eigenlijk echt wel een beetje blij da ik nu aan de zijlaan sta....
Binnen 3 weken is het "25 YEARS ZOLEX" in de Fortyfive in Hasselt.
Opnieuw een verzameling van de oude garde... deze keer eentje die mij pak minder ligt dan die van de Katsu. Maar was toch aant denken om te gaan, en er ook echt te staan, if you know what I mean. Heb nog altijd de intentie om te gaan en de nodige "werken" te doen, maar na deze week heb ik beseft dat ik aan mezelf moet denken, en als die avond meer van mij gaat vergen mentaal, dan ik eigenlijk aankan, dan moet ik da ook inzien en mezelf nie onnodig dieper gaan duwen. Als ik effectief ga, moet ik me super in mijn vel voelen, zodat alles wa Steve mij die avond toegooit, gewoon van mij afglijdt. Als hij Lisa meebrengt, en die vol op de dansvloer staat te kussen en op te vrijen, mag da mijn stemming nie veranderen en zeker mijn avond niet verpesten... Maar of ik daar mentaal ga geraken.... Time will tell.
Ben eigenlijk wel klaar voor een iets drastische kappersbeurt... ben er alleen nog nie uit wa...
Ga ik voor grijs? Ga ik voor assymetrische carré? Of iets anders? Moet ens naar kapsels zien.
Ohja, en planking baby... die buik moet terug strak, haat da buikintrekken, en de moeite is eigenlijk belachelijk klein. Soms toch vreemd da ik mezelf daar nie voor gemotiveerd krijg, of gewoon geen karakter... Kunt ge da kweken? Of kopen? Voor mij dan ne kilo aub...