Na narcisme...

Verschrikkelijke dag gehad. Camiel moeten achterlaten bij de dierenarts, omdat ze niet direct vonden wat het probleem was.
Mijne dikke vriend, degene die altijd komt koppen, als ik mij slecht voel...Een zalige beest... niet degene die ik nu kan missen, eerlijk gezegd. Echt nie!
Morgen is het verdict normaal gezien. Als Karma echt bestaat, of dat je terugkrijgt wat je geeft... dan verdien ik het echt nie om dit nu ook nog ens te verwerken.
Doe verschrikkelijk mijn best om het juiste te doen, om van de grip van ziekte Steve af te geraken. En misschien is dit morgen alweer blablabla, maar ik zou echt willen dat ik eindelijk voet bij stuk houdt. Heb het gevoel dat ik nu meer inzicht heb op hoe hij het gespeeld heeft, en hoewel hij mij veel gelapt heeft en de smerigste streken heeft uitgehaald, het was altijd achter mijn rug... Deze keer heeft hij mij (misschien wel voor het eerst) volledig aan de kant geschoven... en een duidelijke andere keuze gemaakt. Ben nog nooit zo hard met mijn neus op de feiten gedrukt... en thans...had het al een tijdje voelen aankomen, dat hij mij zoiets ging lappen. Alleen had ik verwacht op Kerst, als we naar La Rocca gingen. Daarom had ik toen ook Elien meegevraagd, zodat hij mij alvast nie gelijk een suggel alleen thuis kon laten zitten...
Nieuwjaar was het... een week te vroeg gegokt... Of misschien nie, en is zijn plan bij kerst in duigen gevallen, en moest hij dat bij Nieuwjaar goedmaken...
De vraag wie het zou kunnen zijn, zijn geheime favorietje, speelt regelmatig door mijn hoofd. Maar uiteindelijk maakt het belachelijk weinig uit... Het allersmerigst zou zijn dat het Lisa was. Als hij samen met haar mijn miserie heeft gevierd...dat zou echt miserabel slecht zijn, en heb gemerkt dat da volledig Steve zijne stijl is, dus... heb thans geen aardbeving gevoeld, met zo 2 dikkertjes die de hete liefde bedrijven!!
Moet zeggen, voor zichzelf ook nie de beste keuze, om haar zoveel voordeel te geven, en tevredenheid... want wie ge hoog draagt...kan serieus vallen, en dan met da gewicht...pffff. Da gaat aankomen zunne. Jammer dat ik da nie kan meemaken.
Stuurde hem vorige week als laatste bericht :
"Wendy om u mooi te doen voelen,
Lisa om u mager te doen voelen,
Peggy om u slim te doen voelen,
en Katia om Sandro mee bezig te houden, family style...
Gij hebt het helemaal voor mekaar, gij moet de gelukkigste man op aarde zijn."
Merk dat hij zich constant aan het omringen is met zijn harem, en weet ook dat het komt omdat hij eveneens voelt en weet dat het deze keer goed fout zit tussen ons. In zijn achterhoofd weet hij dat hij te ver gegaan is, en probeert dat voor zichzelf te verdoezelen, door nu goed van mij af te geven, het slachtoffer te spelen, en zoveel mogelijk andere aandacht op te zoeken. En hij doet maar, hij is wie hij is. Heb het nu helemaal gehad.
In het verleden durfde ik nogal ens blijven hangen in de "waarom" vraag...zocht een verklaring voor zijn gedrag, om de oorzaak te kunnen aanpakken. Maar EINDELIJK snap ik dat ik nooit nooit nooit, maar dan ook nooit... een eerlijk antwoord van Steve zal krijgen. Hij zal de juiste dingen zeggen, en het zelf verschrikkelijk geloven, maar toch ook nie... Heb te lang geloofd dat hij inzicht had in zichzelf, of het echt beter wou doen...
Daar ging ons allerlaatste gesprek bijna constant over... Over alles wat hij de laatste tijd deed om het tussen ons zo goed mogelijk te kunnen laten gaan... Ergens wou ik hem weer geloven...t is echt te beschamend voor woorden. Ik wou zelfs weer aannemen, dat het mijn "paranoia" gedrag was, dat hem constant verdacht van niet gebeurde dingen. En hij was het moe van nooit geloofd te worden...
Jaja, ik weet het, de slappe lach moest ik er eigenlijk van krijgen, maar nee...Lins dacht: "oh...hij is echt aant proberen om dat beetje 'ons' terug op te rappen, maar ik werk tegen en had zijn goede bedoelingen niet door....Ik ga da goedmaken...morgen op Oudejaarsavond. We klinken met een frisse aanpak het nieuwe jaar in..."
Frisse aanpak is het wel... de koelste ever!!! Maar eens zo doeltreffend, dus wil hem bijna bedanken. Dank u om mij zo hard te kwetsen, te vernederen, belachelijk te maken, te negeren in 1 nacht dat ik alle inzichten van de laatste 3 jaar in 1 klap verwerkt kreeg!!
Weet ge wat hallucinant is... Mijn relatie met Yves heeft mij in een gat geduwd, diep in ellendige modder, en terug volgegooid... 5 jaar heeft het geduurd, eer ik mezelf beetje bij beetje begon terug te vinden. De ergste relatie ooit... zou het nooit meer overdoen.
En toen... liet ze Steve toe...en die maakte van de herinnering aan mijn relatie met Yves een sprookje... Hij heeft alles uit de kast gehaald om hem te overtreffen in alles wat slecht is.
Deze keer alleen 1 groot geluk voor mij. Ik wist van narcisme. En dat was, voor Steve, volgens mij, de allergrootste frustratie, samen met mijn intuitie...
Ik denk daarom dat het ook veel gemakkelijker is om andere dames veel langer een roze bril voor te houden... Wou echt dat ik veel minder aanvoelde, enfin, ten tijde van Steve toch... want ik voelde constant da er iets nie klopte.... AND GUESS WHAT? I was always right!!!