'n ontmoeting in eindeloze tijd & oneindige ruimte

ONMIDDELLIJK BEGON DEZELFDE DROOM WEER: 't geluid van voetstappen, stemmen, gelach, muziek. Terzelfdertijd kreeg ik 'n visioen van honderden sombere silhouetten, waarschijnlijk boeren op hun zondags, van hoog i/d bergen naar beneden gekomen, die aan beide kanten v/d Toren voorbijgingen!

Ik hoorde hen lopen, lachen, zingen & op de harmonica spelen. Geïrriteerd dacht ik: "Dìt is me toch té sterk! Ik dacht dat ik droomde & nú is het werkelijkheid"! Op dàt moment werd ik wakker, liep weer naar het Raam & opende de blinden èn vond alles nèt zoals ook even tevoren: een ijzig kalme maannacht?

Toen zei ik tegen mezelf: "Hèt moet haast wel een soort van spookverschijning geweest zijn!" Jung bleef lange tijd door dit visioen ge-obsedeerd en zocht naar de zin en de verklaring ervan: zo ontdekte hij op zekere dag dat wat hij "duidelijker dan de werkelijkheid" had gedroomd, in óude tijden wèrkelijk zó gebeurd was?!

In de Middeleeuwen hadden o/d plaats v/d Toren dergelijke samenkomsten van jonge mensen plaatsgevonden! 't Wáren zwervende jongemannen, die hier in 't begin v/d Lente bij elkaar kwamen, komend uit de bergdorpen, dwars door het midden van Zwitserland naar Locarno liepen, anderen ontmoetten op het Casa di Ferra in Minusio & gezamenlijk tot aan Milaan trokken.

In Italië verhuurden zij zich als soldaten & vochten voor vreemde vorsten: "Mijn visioenen," concludeerde CGJ, "kònden betrekking heb-ben op één van díe trektochten, die gematigd aan het begin van de lente plaatsvonden & waarbij de jonge mannen met hun gezang & grappen afscheid namen van hun geboorteland".
25 apr 2014 - bewerkt op 15 mei 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende