'n kort tijdelijk bestaan vol wisselvalligheden

Dat gezegd hebbend kunnen we niet nalaten om door te gaan met onder woorden brengen, aanpassen, bekritiseren, verbeteren & 'vervolmaken'.

Still, pluralists don't want to renounce the distinctiveness of Yehoshua as their "Messiah". Yeshua 'haMashiah" is unique, even if his uniqueness is relative. For christians, JC is decisive, even normative; but in the world of religions, his normativity cannot be imposed upon others. In this sense, all religions and religious figures are relative. No one can claim to possess THE whole truth. Therefore, interreligious dialogue is an imperative in a pluralistic world. The insights of our pluralist approach are manifold: a pluralist theology of religions takes fully into account the religious traditions and phenomena, without pre-judging other traditions. It avoids superimposing the criteria of one tradition upon others. Thus, any feeling of superiority is dismissed. Pluralists acknowledge that there are many ways to salvation; whilst at the same time they plead for inter-religious dialogue because no one can claim to possess THE whole truth. In a divided world, pluralists call for mutual enrichment, cooperation & the sharing of religious resources. They offer a theological framework which positively recognized the riches of the religious traditions of human-kind, give full emphasis to the universal "salvific Will of G d", and acknowledge the distinctiveness of "JC". Nevertheless, there still are difficult problems to overcome: one is the danger of relativism! THE pertinent question mark which hogers over all theories of pluralism is how far they succeed in overcoming the sense of "debilitating relativism" which is their apparent danger. Does our commitment really matter?

Het blijft natuurlijk allemaal telkens weer heel betrekkelijk: wat is de waarde van al die min of meer opgeblazen woorden en hun betekenissen?

Waar halen het lef vandaan om te pretenderen de waarheid in pacht te hebben, of zelfs maar te kunnen 'benaderen'! Hoe je het ook wilt wenden of keren: heel ons hebben en houden, opstaan en weer gaan liggen, is en blijft een tamelijk beperkte poging tot zelfbeheersing & 'vrede stichten'
onder elkaar naar het leven staande groeperingen van alle rassen en standen, belangen- & pressiegroepen, 'hoge' heren & hun opgetutte dames.

We weten het eigenlijk wel, maar met zo'n besef valt niet meer te leven, of je zou ertoe over moeten gaan om te zwijgen & te stoppen met vast-leggen in woorden en beelden? Ik ga maar een dutje doen voordat ik vanzelf in slaap sukkel: Janosch is al tien jaar & voelt zich beroerd, veel meer dan voor hem proberen te zorgen kunnen we ook niet, of die aandoening nu van buitenaf of binnenuit komt. Leven is & blijft eindig ...