'n karretje op de snelweg reed: de maan was helder

Het lijkt er dus op alsof er minstens drie hoofdvariaties zijn op onze reacties ten aanzien van ons leven. De oudste manier was het vertrouwen
op een alles beheersende macht zoals de natuur e.d. die alles bestierde volgens bijna ondoorgrondelijke wijsheid of machtswellust. De volgende manier was alles wantrouwen, eindeloos onderzoeken en willen uitpluizen. De derde manier zou dan zijn totale chaos & volkomen hopeloosheid?

Alle drie op de duur bijna onverdraaglijke lasten waarvan we ons trachtten te bevrijden om over te gaan tot 'iets beters', omvattendef, 'heler'?!

'n Teken des tijds waren dus alle stromingen die niets anders meer leken te kunnen vertrouwen dan hun eigenwijsheid omdat "God dood was",
'alles wantroiwen' een onbegaanbare weg, en chaos alles alleen nog veel erger maakte via natuur- & cultuurrampen in het ultieme veelvoud ...

Ondertussen zitten we dan wel met de pretenties van allerlei 'gelovigen' in van alles en nog wat, de technische 'maakbaarheid' van wetenschap, industrie en kapitalisme plus de verwarring veroorzaakt door al die tegenstrijdige betweters & globale handelsmagnaten die 'alles beheersen'.

Populistische partijtjes dus blijkbaar die elkaar constant in de haren vliegen over Almacht, Alwetendheid & Alternatieve Oplossingen voor 'alles'.

Zoals alles dan ook een kwestie van oorzaken en gevolgen: de natuur 'schept' de cultuur, de cultuur produceert alsmaar nieuwe 'vindingden' ...

Alles goed en wel, maar hoe komen we nu af van die pretentieuze schreeuwers, banale brulapen, oorlogshitsers & rottige belangengroepen die alles alsmaar erger lijken te maken in plaats van beter, olie op het vuur blijven gooien en de algehele verwarring groter maken dan voorheen?

Blijft de hoofdvraag: wat zijn de achtergronden van al dat gedoe, hoe komen we eruit en welke stappen/stapjes moeten we dan wel nemen!

CDA & VVD menen zich te moeten vastklampen aan de PVV 'om erger te voorkomen': wat als de meerderheid op die halve gare gaat stemmen?

Wie niet aanvaardt dat de democratische vrijheden (meningsuiting/ontplooiing/vertrouwen op een betere toekomst naar eigen keuze e.d.) voor alle Nederlanders gelden, verwerpt de vrijheden die van alle Nederlanders zijn. Ook de fracties van CDA & VVD moeten daarom alsnog willen & kunnen uitspreken dat ze elke aanslag op de grondslagen van de rechtsstaat afkeuren. Dat wil zeggen dat de Eerste Kamer haar verantwoorde-lijkheid hoort te nemen en het voorgestelde kabinet bij de eerste de beste gelegenheid met een motie van wantrouwen moet confronteren ...

Je hoeft niet meer direct zo bang te zijn dat de antirechtstatelijke opvattingen van die mallotige PVV direct in wetgeving omgezet zullen worden:
'n Afrikaanse/Amerikaanse/Aziatische junta/dictatuur/staatsgreep is hier gelukkig nog steeds niet aan de orde van de mydidag zo lijkt het ...?!

Het gaat 'm nu vooral om de vraag hoe fundamentele en principiële normen en waarden gehandhaafd zullen gaan worden. Nu Rutte & Verhagen
verzuimd hebben om de PVV de rechtsstaat te laten erkennen, dient die druk vanuit de kring van de burgers te komen. We moeten nu pleiten voor handhaving van elementaire normen in het politieke debat: het wordt hoog tijd dat na minstens tien roerige jaren het normale fatsoen zo dus weer (?) richtinggevend gaat worden in de Nederlandse politiek. Of zo'n PVV nu wel of niet een nieuw kabinetje zal gedogen, het zal vooral van belang blijven om eventuele antirechtstatelijke initiatieven en uitingen op een zakelijke en onpartijdige wijze te registreren en aan de kaak te stellen. Ondertussen zitten wel talloze mensen van alle rangen en standen opgescheept met ingewikkelde toeslagen en zorgvoorschotten die ze laten weer moeten terugbetalen om niet al te heldere redenen, lopen de chipkaarten voor vervoer en betalingen zo nu en dan steeds weer spaak,
blijken banken en rechters veel onbetrouwbaarder dan ooit gedacht, willen sommigen JSF & Stealthvernieuwingen plus meer kernenergie met de
Hoge Snelheids Lijnen, meer blauw op straat om al die petten te passen, en stijgen zowel zeespiegels als 't uithoudingsvermogen der horden?

Ik bedoel maar: als steeds meer gewone mensen te maken krijgen met wankelende economische toestanden en onbetrouwbare ambtenaren die
van alles en nog wat afdwingen op duistere gronden terwijl de onderwerelden tegelijkertijd hun slag blijven slaan, onschuldigen voor jaren in de gevangenis worden gezet & steeds meer schuldigen vrij blijven rondlopen (e.d.) zal men ook te kampen blijven krijgen met dictatoriale oenen.

Hoe kunnen we het vertrouwen in elkaar herstellen, zorgen dat terwijl de armen armer worden de rijken niet steeds rijker blijken te worden, en hoe onderhouden we redelijker betrekkingen zowel met elkaar [en onszelf] zodat we wat verstandiger met aardmilieu & woeste volken omgaan?