'n geschiedenis van onze (af)goden vertelt "FL"...

Hij
(Frédéric Lenoir)
wil dit op een zo neutraal mogelijke manier doen,
zonder oordelen te vellen, & daarbij heeft hij de pet v/d filosoof & de hoed v/d historicus op.

Anders gezegd: ik stel me niet direct de vraag naar het 'waarom' v/d religie; die vraag is uiteindelijk gebaseerd op ideologische voor-oordelen die neerkomen op 'n gelovig standpunt (omdat Gòd bestaat) of 'n atheïstisch standpunt (omdat de mens bang is voor de on-vermijdelijke dood)?! Dat betekent niet dat we de sociale rol van religie niet kunnen onderzoeken of ons niet kunnen afvragen aan welke individuele behoeften ze beantwoordt. Maar als je als onbevooroordeelde geest die behoefte aan religie erkent en onderkent, dan betekent dit niet onvermijdelijk automatisch dat je het verschijnsel religie reduceert tot een door 't instinct geconditioneerde psychische of sociale functie, of omgekeerd, dat je het voortbestaan en de algemeenheid van religie beschouwt als tekens die wijzen op 't al of niet bestaan van 'hogere krachten'.

Zoals we in de loop van al die boeken hier eerder en vaker zagen toont de geschiedenis aan dat religie voorkomt uit zeer uiteenlopende en tegenstrijdige psychische neigingen ~ verlangen(s), angst(en), liefde(s), idealen enzovoorts (etceterara) ~ en op een al even uiteen lopende wijze bijdraagt aan de opbouw (& afbraak) van (praktisch alle) samenlevingen: sociale binding, ethiek, normen, waarden, eden & regels, geweld, solidariteit, uitsluiting & ga zo maar door! 't Is dus tamelijk zinloos om 'n bestaan of niet-bestaan van 'n min of meer bovenzinnelijke werkelijkheid (die i/d monotheïstische godsdiensten 'God' wordt genoemd) te willen bewijzen door het observeren v/d feitelijke, bestaande religie. Die geeft weliswaar 'n universeel verbreid menselijk streven weer, maar kan niet met zekerheid informatie verschaffen over de ultieme oorsprong van het religieuze gevoel. [Dàn zouden we vele miljoenen jaren verder 'terug moeten gaan' ...]!