~*~
OM
HIER
een [tijdelijke]
oplossing voor te vinden
moest men binnen de 'eerste christenheid'
tot voorlopige criteria komen om uit te kunnen maken
OF de 'hemelse "Y"' inderdaad
'aan het woord was'?
~*~
~*~
Er
kunnen dan
twee lijnen onderscheiden worden ...
De eerste lijn is die van de incarnatie:
het ging in Yehosjoea [volgens hen] niet enkel en alleen
om wat hij sprak, leerde en deed, het ging HEN bovenal om
'zijn presentie hier op aarde',
als een 'manifestatie of zelfs incarnatie
van "G D"'!
In
zijn aanwezigheid
alhier vond 'het belangrijkste plaats dat "G D" wilde'?
Oftewel: 'wat "G D" tegen de mens had willen zeggen' &
'voor de mens had willen doen'
is [volgens hen] tot stand gekomen in
'Yehosjoea's verschijning
hier op aarde'!
Volgens 'de kerk'
sprak "G D zich hier ten volle door uit" ...
DAT hoefde niet [meer] aangevuld of uitgebreid te worden
door [nog meer] woorden van
een 'hemelse "Y"'?
Een tweede lijn,
in de traditie van het jodendom,
is dat men in 'de kerk' uitsprak 'dat nieuwe woorden
van een "Hemelse Yehosjoea" in visioenen of in trance',
ALTIJD getoetst dienen te worden
aan wat 'eerder is
gezegd'?
Er KAN & MAG
'geen tegenstelling zijn' met wat reeds eerder bekend is!
ALS de 'hemelse boodschap' ANDERS 'van inhoud is', zaken 'aanvult'
of 'op andere wijze uitbreidt',
dan 'vervalt voor de kerk de noodzaak
om dit aan te nemen' ...
"DAT" is
in het z.g. Nieuwe Testament
ook uitermate radicaal geformuleerd
in de woorden dat 'degenen die een ander evangelie brengt
vervloekt is'
[GAL 1:9]!
En al hoeven we niet
met deze vervloeking in te stemmen, het laat wel zien,
dat men de overtuiging kende dat 'boodschappen van boven'
volgens hen 'in de lijn moesten liggen' van wat we in het Nieuwe Testament
'over Yehosjoea te weten
zijn gekomen'?
Het feit dat iets 'gechanneld is',
was op zichzelf GEEN reden om er specifiek gezag aan toe te kennen
en de pretentie van de boven natuurlijk spreker 'dat hij "Y" was',
werd dan ook bepaald NIET bij voorbaat
'geloofd' ...
Overigens
betekende dit niet dat men geen spreken van "Y" kende.
Binnen de kerk hoorde men "Yesjoea spreken" in de woorden
van het "Nieuwe Testament",
ontmoette men hem in het 'ontvangen van het geloof'
en 'herkende men hem vooral'
in het 'spreken
door de
Geest'!
Bij dit laatste
ging [en gaat] het
NIET om nieuwe en andere zaken,
maar is 'datgene wat gezegd wordt' een verdieping of toepassing
'van wat Yeshoea had geleerd' en aan ons
'voorgedaan ...
~*~
~*~
Het is uiteraard
het goed recht van een ieder
om het NIET met deze criteria eens te zijn?
Maar wie deze criteria verwerpt zal TOCH criteria moeten ontwerpen,
want het is volstrekt ONMOGELIJK om alles wat zich in "Y's naam"
['yhwh'] aandient als zodanig
als gezaghebbend te
accepteren!
Het woordje 'g d'
is het door mensen meest misbruikte
[samen met liefde, recht, eenvoud e.d.] dus misschien is het maar beter
om de verpakking voortaan maar achterwege te laten
en alleen te kijken naar de inhoud, de uitleg in de daad en
hoe het verder in ons dagelijkse mydileven doorwerkt
'till the day we
die'?
Immers,
daarvoor is het materiaal veel te divers:
als je bij elk woordgebruik eerst moet gaan uitleggen
WELKE interpretatie je hanteert
dan ben je voorlopig
nog lang niet
klaar!
Ik heb er zelf niet zo'n behoefte aan
om deze beide bovenvermelde criteria af te schaffen,
maar als ik me aan beide blijf houden, is de vraag nog steeds actueel:
zou het toch niet "Y" kunnen zijn, die hier spreekt,
en wanneer juist dan wel of dan
weer niet?
Uit
nieuwsgierigheid
lees ik de oude en nieuwe openbaringen,
schriften en uitleggingen wanneer ik ze ook maar in handen krijg,
want het zou toch best wel de moeite waard kunnen zijn om
'de stem van "Y"/'yhwh'' eventueel ook op geheel andere plaatsen te kunnen horen
dan alleen maar op de overbekende
gebruikelijke?
~*~

~#~