Waar het om draait in al die gevallen, is de interpretatie van geest en wet door diverse groepen?
Hoe gedragen mensen zich onder de druk van omstandigheden: hoe groeien we op [of neer] en waarom!
Wat is normaal & afwijkend in gewone huis-, tuin- & keukensituaties? Kunnen we die lijn doortrekken van
van afwijking naar opvoeding, naar de cultuur binnen een bepaalde groep? Denkfouten roesten vaak vast
in de beeldvorming over "onszelf" & "de anderen"! Alle generaties hebben last van opvoedingsproblemen,
maar niet allemaal in dezelfde mate. De zichtbaarheid van bepaalde gedragingen is groter dan van ande-re: je moet uitkijken als je afwijkingen gaat verklaren vanuit opvoeding of cultuur. We blijven veranderen!
In hoeverre speelt religie 'n rol bij 't ontstaan en beheersen van bepaalde situaties & sociale problemen??
Het is altijd weer een complex van factoren: opvoeding kan daarin een rol spelen, maar dan is het al een
falende opvoeding - & dat is niet normaal! De opvoeding in allochtone families faalt niet in het algemeen
maar is wel anders dan in een gemiddeld autochtoon gezin: 't blijft vooral 'n kwestie van taal & symbolen.
Vroeger was er veel meer sprake van een autoritaire opvoeding en dan zien we ook dat er minder gecom-
municeerd werd met kinderen hoewel er vaak wel degelijk sprake is van heel veel liefde. Zoiets als 't nor-male doorsneegezin bij ons in de jaren vijftig van de vorige eeuw - "streng en rechtvaardig", niet koud of
kil, maar warm, met "lijfstraffen", de nodige miskleunen, vergissingen, mankementen & fouten, maar wel
"goed bedoeld" over het algemeen en bij gebrek aan "beter weten"? Wat is er gebeurd met die soms ozo
revolutionaire culturele veranderingen in de jaren zestig en zeventig? Wie heeft die wel of niet echt bewust
doorgemaakt, verwerkt en "op z'n pootjes doen terechtkomen"? Zo'n proces van individualisering & eman-cipatie van vooral ook vrouwen en kinderen is uiteindelijk {op den duur} ook in alle landen van herkomst
gaande: het zijn grote culturele ontwikkelingen waar we in sommige landen nu eenmaal dus al wat verder mee zijn dan in andere? Welke normen & waarden hebben we leren hanteren, interpreteren & verwerken?!
We denken van onszelf vaak dat wij de meest geemancipeerde en geindividualiseerde culturen ter wereld zijn: grote culturele ontwikkelingen houden wel degelijk verband met wet & geest & soms lijkt alles te snel
[of te langzaam] te gaan. Processen van modernisering blijven [blijkbaar] overal gaande, vooral sinds we
niet meer op een cultureel/sociaal eiland leven omdat industrialisatie & welvaart overal toeslaan of we dat nu wel of niet 'leuk' vinden. Ook de islamitische jeugd van tegenwoordig laat zich niet meer zo makkelijk uithuwelijken tegen hun wil: ook daar zien we emancipatie van vrouwen & kinderen EN soms verkramping omdat mannen hun overmacht dreigen te verliezen - de hele wereld is in oproer maar nu eenmaal niet in dezelfde mate! Radicalisering is daarvan een van de gevolgen: het is een universeel gegeven dat waar de
veranderingen heel hard blijken te gaan, ook de kont hard tegen de krib gegooid wordt, wat pijn kan doen
moet betijen om uit- & omgewerkt te worden. Vroeger was dan ook vooral seksualiteit iets gevaarlijks & zo
dus zeer bedreigend, net als buitenechtelijke kinderen, armoede, prostitutie, armenzorg, dwangmiddelen?
Dat valt niet meer te beheersen met de bedekking van alle lichaamsdelen, strenger lijfstraffen, opsluiting
& executies d.m.v. steniging, verbanning of 'shocktherapie' & karrevrachten 'medicijnen'! Overal heerst de angst voor chaos & de onzekerheid omtrent gezag van binnenuit of van buitenaf: zonder geweten gaat 't niet meer & ethiek is iets wat tijd nodig heeft om te groeien, net als aandacht & tedere behoedzaamheid?!
Niemand wil zich meer van buiten laten besturen behalve in noodgeval van rampen, gewelddadigheden, oorlogen en allerlei vormen van gebrek!
Om ons geweten te kunnen internaliseren moeten we het op den duur kunnen stellen zonder onze ouders
en andere familieleden, buren, stamgenoten & autoritaire dictatuur van almachtige ambtenaren & "idols"!!
Tegenwoordig komen die controles & consequenties niet meer van buitenaf zoals nog in bepaalde dictatu-ren, maar moeten we zelf leren sturen: dat is meer een zaak van 'n cultuur van herkomst dan van religie?
Tussen al die landen van herkomst & locale verschillen lopen onze inzichten nogal uiteen: zoiets vergt nu dan ook vooral een stijgend niveau van opleiding en onvermijdelijke toename van individualisering: zoiets
roept spanningen en conflicten op die vroeger misschien onder het tapijt werden geveegd maar nu vooral overal blijven rondzweven via de internationale media, semi-ondergrondse bewegingen or whatever it now takes to right what we perceive as wrong. Ook dat kunnen we al ontwaren bij een nadere beschouwing van onze wortels van voor 2000 jaar: als de centrale autoriteit wegvalt dat wat voor omstandigheden dan ook,
dan zullen we zelf moeten leren om onze boontjes [al of niet gezamenlijk] te leren doppen. Zo gaat dat blijkbaar nu eenmaal in alle tijden & op alle plaatsen, waar ook ter wereld: it takes one to know one ...!
Vandaar [ook] myDi?
Het is al heel wat om je eigen zegje te kunnen doen & erover te praten met anderen.
Zoiets heeft vooral ook tijd en geduld nodig.
As far as I know.
Have a nice day
...
