Dus
horen
ALLEN,
het geen
TWEE
gezien hadden,
en slaan geen twijfel
aan die goede boodschap.
Want dat Lukas verhaalt,
hoe Petros weg ging van 't graf,
ZICH VERWONDERENDE
by zich zelven van 't geen geschied was,
neemt deeze onze stellinge niet weg,
noch verplicht ons niet, met zommigen, te denken,
dat Petrus twijfelmoedig, of ongelovig bleef,
veel min, met anderen, dat hem de
SATAN
door deeze gevondene zegetekenen
afgeschrikt hebbe.
Dat de Satan
een duizendkonstenaar zy,
en 't geen ons troosten moest,
dikmaals tot droefheid strekken doe,
willen wy niet ontkennen:
maar dat Kefas daarom in zijne verwondering,
door dien listigen vijand aangetast,
en zo verre gebragt zy,
konnen wy niet toestemmen.
Was 'er in dit voorval geen grond
van heilige verwondering over "G ds" grootmagtig werk,
en 's Heilands vernedering en verhoging?
Konde hy,
zonder die verwonderinge,
wel geloven, dat JC was opgestaan,
en hem de Vader had opgewekt?
Bewijst
zulk een overpeinzinge niet
de volzekerheid
zijn geloofs?
Is 'er ook iets verwonderenswaardiger,
als dit heilgeheim, dat "G ds Zoon" stierf voor onze zonden,
en weder opgewekt wierd tot onze rechtvaardigmakinge?
Hier over staan de H.Engelen zelve verrukt.
Dit pogenze met nedergebukte hoofden in en door te zien.
Is 't dan wonder,
dat Sjim'on Petros zich daar
over verwondere?
The discovery of Dead Sea Scrolls,
whose authors were apparently the Essenes,
has generated many new insights into different areas of the study of ancient Judaism,
and will undoubtedly continue
to do so
...
It is particularly worth noting
that the discovery of the Scrolls provides us the earliest known example of ancient sectarian literature, and therein lies their import, as research tools into the social and
religious underpinnings
of the sects.
The material
that has been published thus far
does not provide us with a comprehensive picture of the spiritual evolution of the sect,
but with every new publication we are able to piece together
a fuller picture of the religious ferment
within the sect.
DAT
is 't meest verbazendeaan 'al die gebeurtenissen', mondelinge & schriftelijke getuigenissen van die
afgelopen duizenden jaren:
niet zozeer
DAT
'zoiets geschiedde',
plaatsvond, beinvloedde & doorging,
maar dat we ook
NU
[nog steeds]
ons bezighouden met al die oorzaken en gevolgen
tot in de kleinste finesses van gevoelens, gedachten, consequenties
& aanverwante gevolgtrekkingen in
ONS
eigen leven
...
