mydiweinweibundgesang i/d gloria

Onderweg naar morgen kunnen we ook vandaag al van alles en nog wat tegenkomen dat wortels heeft in gisteren & z'n takken uitstrekt naar de toekomst. Een mens is per definitie zo'n overgangsfiguur
samen met alle andere planten en dieren die zich beweegt in de eeuwige tijd van miljarden jaren tussen begin en einde. Over begin en einde kunnen we weinig zinnigs zeggen, niet veel meer dan veronderstel-lingen, maar via ons hier en nu blijven we geworteld in 'n verleden als we doorgroeien naar 't onbekende.

't Voordeel van zo'n oude taal als het Hebreeuws is wel dat we zo'n 4000 {?} jaar ter beschikking hebben
met 'n kolossale voorraad wortels, stammen, takken, bladeren, vruchten & de wind die er doorheen waait.

'n Soort van "wereld- of levensboom" die go{e}d genoeg is om er alle gebruiksvoorwerpen van ons korte bestaan uit te fabriceren tussen stokken & stenen, machines & behuizingen tot en met ruimtevaartuigen!

Ik ben geen deskundige op wat voor 'n gebied dan ook, maar fantasie, bewustwording & verwoording zijn
mij genoeg om me geestelijk te kunnen voortbewegen: men neme 'n paar talen, klutse die flink door elk
ander & hupsakee, je hebt een deeg voorhanden waar je alles me kunt vormgeven, nabootsen, imiteren!

Van mimiek tot gebarentaal, & van gesproken tot geschreven talen: de wind van onze geest ritselt voort?

Vandaar ook dat 't avondmaal zo'n centrale plaats kan blijven bekleden in 'n mensenleven: tussen onze
verwekking, geboorte & ons afsterven & 'overgaan' liggen 't vergaren van voedsel, 't bereiden & genieten
van ons samenzijn. Dat is de basis van ons bestaan: opnemen & uitscheiden via ons lichaam & de geest!

De natuur schiep alles wat er is & dat kun je ook 'g d' noemen als je dat graag wilt horen: 't is 'n symbool
van saamhorigheid, nieuwsgierigheid, ontdekking van buiten naar binnen & van binnen weer naar buiten?

Ook wij scheppen mee en leren steeds beter benoemen, spelen & 'eerlijk delen' van alles wat we hebben!

Mat Gargon zegt dat op zijn eigen wijze van 300 jaar geleden op grond van de wijsheid van 1700 jaar er-voor: die taal van toen is blijkbaar nog best leesbaar in wat voor taal of teken dan ook: vertaling blijft 'n
levensnoodzaak net als water & voedingsstoffen die onze wortels oppikken & doorzenden naar de hoog-ste takken van onze boom der kennis van goed & kwaad, ons levensteken tussen verleden & toekomst!!

Die onderstellinge zal 't geschil der Geleerden beslissen welker eenigen willen, dat
JC
't Heilig Avondmaal
hield, om dat 'er gesproken word van het
BREKEN DES BROODS, & DANKZEGGEN, EN
G dvruchtige
GEBAAR-DEN,
waar door zy den
HEERE
kenden?! Vooral behaagt dit zulken, die het gemeen volk den
DRINKBEKER
onthouden, waar van zy hier bewijs zoeken, om dat 'er alleen van 't
BREKEN DES BROODS,
& niet van den
DRINKBEKER
gerept word? Maar wie zal geloven, dat hier een ander, dan gemeen avondmaal tot verster-king der vermoeide reizigers vermelt word? Daar verscheidenen der geenen, die 't anders vatten, hier zel-ve aanmerken, & met recht, dat JC niet zegge:
"DIT IS MIJN LICCHAAM!",
zonder wel-ke woorden zy nochtans eenstemmig willen, dat het brood niet ingezegend, of, om hunne taal te gebruiken, niet
GECONSACREERT
kan worden.

Genomen echter, dit ware 't H. Avondmaal, wat gevolg, dat men de Leken, gelijk zy die noemen, den drinkbeker weigeren zoud, om dat 'er niets van gemeld word in dit avondmaal? Is 't niet een' algemeene spreekwijze by de
JOODEN: HET BROOD BREKEN,
om eenen volkomen maaltijd uit te drukken, daar zo wel
DRANK,
als
SPIJS
word voorgestelt. Zoud iemant, als hy bid om zijn
DAAGLIJKSCH BROOD,
daar niets, dan
BROOD,
en geen
DRANK,
en alle nooddruft door begrijpen? En
zoud iemant de bedreiging, van
IN 'T ZWEET DES AANSCHIJNS ZIJN BROOD TE MOETEN ETEN,
wel van dit brood
ALLEEN
verstaan? De
GRIEKEN
noemden hunne maaltijden van het
DRINKEN,
alleen
SUMPOSION,
t'ZAMENDRINKING:
maar zoud men daar uit besluiten, dat zy in hunne gastmaalen niets
ATEN,
en
WIJN
of
DRANK
alleen nuttigden? Even zo onredelijk is 't, de Hebreeuwsche spreekwijze,
BROOD BREKEN,
alleen van
BROOD,
met uitsluitinge van
WIJN of DRANK,
te begrijpen: en nog onredelijker, onder dat voorwend-sel, de zo-genaamde Leeken, den H.drinkbeker te weigeren. En waarom noemen zy den Priester eenen
KERKROOVER,
die brood zonder wijn inzegent, of
CONSACREERT?
Is 't geen schandlijker Kerk-roof, den wijn te consacreren, en iemant te weigeren? Verder laten wy ons hier niet in, en houden staande, dat hier
eene gemeene maaltijd word vermeld, en
niet het H.Avondmaal des Heeren, noch
ook een zinbeeld daar
van, gelijk eenigen
het vatten!

IN
IEDER GEVAL:
zonder mimiek, gebaar,
taal, teken & schrift kunnen we niet
meer als menselijk wezen tussen
ontstaan en vergaan ~ DE
Geest waait waarheen
hij wil &
'so do
we'
...