mydivraagje {wie niet weg is blijft zichtbaar} ...



Ik heb het dus niet over natuurrampen, 'normale' ziekteverschijnselen, oerknallen en eindkrampen,
maar over de menselijke soort als {r}evolutionair verschijnsel: wat we kunnen doen en moeten laten, tussen een vermoedelijk begin & een waarschijnlijk einde. Over het kwaad als geheimzinnig verschijnsel
waar we zelf [mede]verantwoordelijk voor zijn. Dat is natuurlijk het merkwaardige aan deze hele historie:
dat we elkaar na-apen, nadoen, van alles en nog wat voelen, denken, doen en laten, in woorden trachten
te vatten & door middel van beeldvorming, mimiek en gebaren proberen te begrijpen, doorvertellen en iet-wat nader verzoeken te omschrijven, aan te duiden en 'te verhelpen'. Het maakt niet zo bar veel uit wie er
ooit iets heeft gezegd of op- & hergeschreven: het gaat om WAT we zeggen, denken, voelen, doen/laten!

Als we het over dat geheim van 'de afwezige g d' hebben, dan komen we als vanzelf het mysterie van het kwaad tegen. Niet de aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, vloedgolven/tsunami's, uitstervingen en al die andere natuurverschijnselen, maar veel meer ons eigen falen, uitroeien, martelen, treiteren & 'vernichten'.

Hoe verklaren we ons eigen 'kwaad in de wereld', het kwaad dat ons omringt, insluit, vastpint en 't kwaad van dat 'boze' dat op verborgen manieren in ons eigen bestaan binnendringt & al 't goede wil vernietigen.

Maar 'het kwaad', 'de boze' is veel te abstract, het heeft geen gezicht. Laten we het daarom vooral over 't
grote kwaad hebben dat in onze eigen eeuw is geschied na 'de verlichting' & de opkomst van wetenschap,
wereldcultuur & internationale betrekkingen: onze eigen menswording, studies, werkkringen & 'de relaties'.

Minstens twee 'wereldoorlogen', waarbij dikwijls op uiterst wrede wijze vele tientallen miljoenen mensen omkwa-men 'door ons eigen toedoen & nalaten'. Twee 'symbolische'/'diabolische' extreme gebeurtenissen zijn 't
die eruitspringen: "Auschwitz" & "Hiroshima". 'n Technisch 'perfecte moordmachine' met de mens als voor-naamste grondstof & 'de meest radicale vernietiging van de mens door afstandsbediening'. Was die men-selijke haat, waaruit dit alles [& nog veel meer sindsdien] voortkwam, echt niet te temmen? En opnieuw is
het dan de vraag die opkomt: waar was 'g d' [or 'whatever']!? We kunnen ook vragen: waar waren al die
zogenaamde gelovigen & waar waren 'de christenen'. De holocaust/shoah had immers plaats op christelijk
land & de atoombommen werden ontworpen & 'gebruikt' door een 'christelijke natie'. "Auschwitz" & "Hiro-shima" betekenden het bankroet voor 't traditionale christendom: het waren 'gedoopte christenen' die zich
daar, en op talloze andere gruwelijke plaatsen, in georganiseerde moord & massale vernietiging hebben vergrepen aan hun 'medebroeders'. Hoe kunnen we 'zoiets' niet meer leren bevorderen & wel voorkomen?

Waar liggen de bronnen & grenzen van dat soort allesvernietigende vormen van kwaad in 't groot & klein?

In die zin zijn de vragen & antwoorden van 'wie dan ook' legitiem & morrelen aan de grondvesten van de
mensheid & ieder van ons omdat we er nu allemaal bij betrokken worden in ons dagelijks leven als mens
& mydi'ertje: wat te doen met al die al of niet alternatieve barbaren, criminelen, dumbo's & euangelisten?

Zit 't 'm in onze 'dezen of genen', opvoeding, schoolsystemen, sociale organisatie & werkverdeling of wat?
Waar kunnen we nu nog al of niet op stemmen & wel of niet aan 'meedoen' om 'erger te voorkomen' ...?

blozen

25 jan 2010 - bewerkt op 25 jan 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende