mydivervolgverhalen


Het gaat er dus om
dat ook wij niet alleen maar zelf ons mydilandschap scheppen, ontwerpen, beschrijven
en veranderen, maar ook de manier waarop verschillende partijen in die innerlijke ruimteontwikkeling met elkaar samenwerken.

Wij zijn allemaal stuk voor stuk in zekere zin de verbinders/coordinatoren van deze nieuwe virtuele cyberspeciale werelden vol multi~mediale werkelijkheden & eigentijdse wonderen.

Het nu & hier samen vergroten van onze innerlijke ruimte [van alle betrokken 'partijen'!] is dan ook de ware essentie van ons mydiwerk.

Maar wat is dat dan eigenlijk: innerlijke ruimte?

Ik kan een ruimte binnenin mezelf ervaren, waarin we samen kunnen zijn zonder dat er oordelen aanwezig zijn.

Die ruimte kan klein of groot zijn, het kan er zowel heel benauwd aanvoelen vanbinnen, of juist heel vrij & bevrijdend: dat hangt er helemaal vanaf. Deze virtuele cyberspeciale mydiruimte is dus in feite een soort van collage van heel verschillende werkelijkheden die elkaar op bepaalde punten ontmoeten, leren kennen, waarderen en ook duidelijker leren onderscheiden & waarderen.

Als jouw innerlijke ruimte nogal klein is, dan kun je dus ook soms de onweerstaanbare behoefte hebben om alleen te zijn of het bos in te gaan [de heipaden op & de boslanen in of waar en wanneer dan ook maar: 'ergens anders' heen?]!

Daar is dan ook helemaal niets mis mee, je moet het hebben van de afwisseling van geestelijke spijs, de variatie van lichamelijke stimulatie & de intensiteit van onze visie: als je maar niet de hele tijd de wereld [of wat dan ook buiten onszelf of diep vanbinnen] de enige echte schuld blijft geven van jouw innerlijke nood of maatschappelijke falen.

Je kunt je wel meteen weer afzonderen en alle deuren telkens weer snel achter je dichttrekken of zelfs proberen af te sluiten & te blijven barricaderen of iets dergelijks.

Maar je kunt ook aan jouw gezin [of wat voor samenlevingsvorm dan ook] vertellen dat je nu & hier nog eventjes maar heel weinig kunt hebben, en pas dan naar jouw eigen kleine binnenkamertje gaan om even alleen te zijn met jezelf om tot inkeer te komen?

Dan laat je de projectie 'anderen zijn vervelend & daarom kan ik ze niet om me heen hebben' los.

Op ongeveer dezelfde manier maakt de gedachte "Nederland is vol" dan ook plaats voor 'mijn innerlijk is vol [ermee]' of 'ik ben wat gespannen' [om wat voor reden dan ook!].

En pas dan kan de herbronnende innerlijke 'op & neer' & 'heen & weer' spiraal weer goed in ons beginnen te werken: contact met onze innerlijke ruimte zorgt voor minder, & ook heel andere, ruimteclaims, waardoor we zodoende [al doende!] veel meer kans hebben om van onze gezamenlijke gedeelte buitenruimte te genieten {er worden dan immer veel minder [valse] claims gelegd?}!

Als we [samen & alleen] wat meer gaan leren genieten, dan worden onze innerlijke ruimtes groter {echte waardevolle 'psychedelische' oftewel "bewustzijnsverruimende" activiteit} en zullen er ook als het ware bij wijze van spreken. vertellen & opschrijven, minder agressieve ruimteclaims volgen.

Dat is dan ook precies waar al die eerdere mydibijbelstories over gaan: verkenning van onze innerlijke ruimte om 'de buitenwereld' beter aan te kunnen,
elke mydidag weer
opnieuw
...
03 dec 2007 - bewerkt op 01 okt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende