myDiverschillen & ~overeenkomsten tussen ...

Wie niet meer kan verwoorden gaat door met zichzelf en anderen te vermoorden?

Bij haar strijd om Japanse slachtoffers v/d tsunami te helpen, kreeg psychoanalytica Kazu Konayashi steun uit onverwachte hoek. President Suslo Bambang Yudhoyono van Indonesia regeert er sinds 2004, 't jaar dat de verwoestende tsunami met Kerstmis 't eiland Sumatra trof. 'n Correspondent v/d grote krant Yomiuri Shimbun zocht hem eind april op in Bogor om advies te vragen over hoe Japan deze ramp moet aanpakken: "Wat nogal eens vergeten wordt, is dat we de slachtoffers psychologische genezing, traumatische genezing moeten bieden. Er zijn zoveel slachtoffers, & waarschijnlijk zijn er heel veel mensen die geliefden hebben verloren. Dus is 't nodig om hen de juiste psychische hulp, voorlichting & andere benaderingen te bieden!"

Na de aardbeving in Kobe van '95 begon de gemeente pas na 6 maanden met psychische hulp, bijvoorbeeld voor de brandweer-mensen, die duizenden doden hadden moeten bergen. Na 'n jaar nam de regering 't over. KK begon in '95 met haar collega's direct een 24-uurs crisislijn: "'t Eerste jaar hadden we 4396 bellers. En vorig jaar ~ 15 jaar NA de ramp ~ was 'r met die collega's 'n herdenking.

We hielden 'n enquete waaruit bleek dat vooral degenen die meer dan 6 dagdm aan de telefoon hadden gezeten geholpen waren. HUN ogen waren geopend voor sociale problemen & zij wilden meer met collega's overleggen. VOOR '95 zagen wij de relatie arts-patiënt als
EENRICHTINGSVERKEER. DAARNA werd ingezien dat contact tussen artsen & met verpleegkundige voor patiënten OOK belangrijk is ..."!

't Feit dat psychiaters TOEGEVEN dat ze geraakt waren, noemt KK 'heel bijzonder' voor Japanners. De volgende ochtend vergadert zij 'r met de afdeling psychische hulpverlening. Echt hoopvol klinkt ze niet. 'n Week later vertelt KK 't resultaat, als zij weer terug is in Kobe uit 't rampgebied, & waar zij nog steeds haar privé-kliniek draait:
"Ze hadden geen klachtengehoord, DUS 'alles was goed'. Hulp, trainingen, allemaal niet nodig! HET probleem in Japan is dat velen WACHTEN op 'n opdracht van 'hogerhand'. EIGEN INITIATIEF wordt niet op prijs gesteld. Ja, dat is pech hebben voor al diegenen die 'geestelijk verkouden' slachtoffers zijn in 't rampgebied ..."