myDivan binnenstebuiten herender openneer keeropx!

GG@tv/rel&fil
'over het streven naar samenhang & bijbehorende moeilijkheden ~ elke gemeenschap zal de schaduw blijven voelen v/d buitenkant'. De ontnuchterende bijdrage v/d politiek gedreven literatuurwetenschapper Frans-Willem Korsten, waaruit Ger Groot hier al eerder citeerde getuigt v/d mooie gedachten & hun praktische grenzen. NA die omineuze woorden wordt 't alleen nog maar hachelijker:
[FWK] "Als gevolg daarvan zullen ze iets moeten veroveren op iets anders, maar zonder dat ze daarop meer recht kunnen doen gelden."

DAT lijkt (op) de menselijke samenleving, ja zelfs de menselijke geschiedenis in 'n notendop: wie daarin naar 'n constante zoekt, stuit al snel o/d almaar weer oplaaiende strijd tussen groepen om zich iets toe te eigenen wat niet van hen is & dus aan anderen wordt ontzegd?

Beschaving is misschien niets anders dan de poging om die harde waarheid aan 't oog te onttrekken & de gevolgen ervan zoveel mogelijk te verzachten. We slaan elkaar nu eenmaal normaal gesproken niet collectief de hersens in - ook al meende de Engelse filosoof Thomas Hobbes dat dit WEL de oertoestand v/d mensheid was. In 't zg. 'hippiejaar' 1968 werd die oertoestand indringend verbeeld i/d openings-scènes v/d film '2001' van Stanley Kubrick: i/d strijd om 'n waterbron (e.d.) verjaagt de ene apenstam ('aapmensen' de andere ('mens-apen' met dodelijk (fanatiek) geweld. En DAARMEE, zo suggereert SK cynisch, werd 'de mens' geboren (& getogen)
...

SK's film liet die menselijke 'ruimte~odyssee', i/d geest van DIE tijd, eindigen in 'n kosmische verlichting. Maar die bijna religieuze ver-zoening doet die openingsbeelden v/d film niet verbleken. Wedijver & strijd hebben de mens altijd al getekend, als onze hoogste EN laag-ste drijfveren, zo weten we inmiddels?! DIE tegenstrijdigheid laat zich OOK in 'Onszelf voorbij' voortdurend voelen. In ons streven naar
gemeenschap proberen we anderen zoveel mogelijk te omarmen. Maar onvermijdelijk heeft die kring ook 'n buitenkant, waar degenen zich ophouden die 'r NIET 'bijhoren'
...

OOK daarvan getuigt (ondanks alles) elk moment van ons leven 'waar we ook zijn': we trachten die bruggen dan ook vaak te vroeg of te ver te overbruggen met alle complicaties vandien & waar 'n wil is daar is ook
... ...

In mijn ogen getuigen al die menselijke bewegingen in principe van onze wens tot samenspel, respect, onderling te regelen verhoudingen & de wil tot verlossing, bevrijding, creativiteit, mededogen, tederheid & ontdekkingsdrang: mydi'ertjes mydi'eren 'r zodoende altijd weer 'n flink eind op los, dag & nacht, compleet met al die ins & outs daaraanverbonden ~ we volgen na 'op eigen wijze' tegen de klippen op
...