mydiutopia


HET
moderne zionisme,
en ook dit begrip zal verschillende keren van betekenis veranderen,
erkent en gebruikt dus wel die bijbels-religieuze traditie,
maar put zijn kracht ook uit wezenlijk
andere bronnen ...

IN
de eerste plaats
draagt het alle kenmerken van het 19de eeuwse nationalisme
dat we al eerder en vaker
bij de bespreking van het antisjemitisme
vermeld hebben.

Waarom zouden de joden,
het verspreide joodse volk, niet evenveel recht hebben
op 'n eigen autonome staat zoals bijvoorbeeld de Ieren, Hongaren,
Basken, Finnen, Koerden, Noren, Palestijnen
of Vlamingen?

Tenslotte
hadden de joden een verleden
dat in niets voor dat van de andere nationaliteiten
zou moeten onderdoen:
ze hadden een heel eigen godsdienst,
een eigen rituele taal
[en voor ongeveer 80% van hen
ook een omgangstaal
en een literatuur,
het Yiddisch]!

Ze hadden,
na vele eeuwen ballingschap,
bewezen dat ze als groep wilden en konden overleven?
In de geest van die tijd beantwoordde het zionisme aan alle eisen
die men aan een nationale beweging
zou kunnen stellen!


OOK
het feit
dat men het
niet helemaal meteen eens
was over de STREEK, WAAR
zich die autonome joodse gemeenschap zou vestigen,
was voor de Europeanen van die generaties geen echt probleem:
Zuid~Amerika, Birobeidjan, Oeganda
of elders in Afrika waar blanke kolonisten
nuttig werk konden verrichten, of
"Palestina"?

Met Palestina
bestonden er sowieso al banden,
er woonde al [nog steeds] een kleine joodse minderheid
en het was duidelijk het land dat de VOORKEUR wegdroeg
van de eerste zionistische
organisaties!

Over
de eventuele reacties
van de locale binnenlandse plaatselijke bevolking
werd er toen dus ook al over het algemeen nog weinig nagedacht
net als bij allerlei andere
koloniale projecten!

Er waren joodse auteurs
die daarvoor waarschuwden,
en die waarschuwingen zouden toenemen in de volgende eeuw,
maar ook zij dachten dat het mogelijk zou zijn,
om op een vreedzame manier
met de Arabische bevolking
samen te
leven
...

In 1862
schreef de geassimileerde joodse socialist Moses Hess
"Rome en Jeruzalem",
waarin hij argumenteerde dat de joden altijd vreemdelingen zouden blijven
en daarom,
net zoals alle andere volkeren,
OOK recht hadden op
een eigen staat.

En de Russische rabbijn Hirsch Kalischer
schokte zijn orthodoxe geloofsgenoten door te beweren
dat men niet noodzakelijkerwijs op de Masjiach zou moeten wachten
om een nieuw thuisland
voor de joden
in te richten
...

Hij
organiseerde
EEN van de allereerste emigratiebureaus naar Palestina,
zo ongeveer veertig jaar
VOOR Herzl!

In 1882
publiceerde Leon Pinsker een pamflet,
"Zelf~Ontvoogding",
waarin hij de stellingen van Hess hernam,
maar de tijden waren intussen
rijper geworden voor
de praktijk?!

De
in Odessa gestichte
emigratie~organisatie "De Minnaars van Tsion"
stuurde de eerste groepen Russische
en Roemeense joodse pioniers naar Palestina,
waar ze in de geest van Pinsker
aan ''zelf~ontvoogding'
begonnen te
doen.

Ze
kregen wel
steun van baron Edmond de Rothschild,
maar over het algemeen
hielden de joodse gemeenschappen
van Europa
zich [nog]
afzijdig
...
27 mrt 2007 - bewerkt op 14 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende