myDiUitersten tussen innerlijke wereld & business?

Zogenaamde linkse & rechtse extremisten, probleemkinderen, overweldigende middenmoten met
gore straattaal, flauwe mopjes, kinderachtig geruzie, seksmaniakken, eindeloze [on]hebbeljke bullshit ...

Culturele kloven her en der met talloze neo-nsb'ers, rechtse rakkers en linkse kerken vol kinderbijslagen?

'n Laatste punt van twijfel tussen al dat openbare gezever, eindeloos gezeik & amerikanismes i/d gloria is
de schok die mensen ervaren als ze voor de eerste keer, of ook na 'n lange periode van afwezigheid, een kerkdienst bezoeken. Dan komt men terecht in een 'totaal andere' wereld van woord & taal, klank & music
die blijkbaar ver afstaat van het zg. 'normale' dagelijkse leven vol soapopera's, toppoploveraves & mega-danceparties na overal oppoppende bordelen, redlightdistricts, tippelzones, gewapende overvallen & kak!

Sinds de NBV van 2004 is de schriftlezing een stuk beter toegankelijk geworden. Maar nog vaak klinkt in de preek, de liederen en de gebeden een taal die buiten de kerk steeds minder wordt begrepen: ook die
gezongen melodietjes, en het orgel als begeleidend instrument van de samenzang bezorgt menigeen 'n gevoel van volkomen vervreemding. Onderstebovenwerelden vlak naast elkaar zonder enig echt contact.

Verder ontbreekt het in menige kerk, in tegenstelling tot ontwikkelingen in de samenleving, aan visuele ondersteuning van wat er zoals gezegd en gedaan wordt. "De jeugd van tegenwoordig" lijkt al volkomen
gehersenspoeld & gebrainwashed door televisie- & radiocommercials, seksshops, pornosites & wansmaak.

Ten slotte valt op dat kerken, anders dan de moderne sameleving, weinig aan kwaliteitscontrole lijken te doen: men kan blijkbaar jarenlang op precies dezelfde wijze blijven doormodderen, zonder dat iemand er
iets van zegt? Dat kan ook best wel zo nu & dan z'n eigen charme hebben net als oeroude musea vol met
snuisterijen & vergeelde boekwerkjes, klederdrachten & uiteenlopende hoofddeksels & vele modefratsen!!!

'n Omgeving waar niet de waan van de mydidag alles overheerst en lijkt te regeren, mensen die nog stug
blijven vasthouden aan wat zij ervaren als waardevolle patronen of gebruiken uit het verleden? Toch wordt
die kloof onnodig diep als een ekrk niet ook bewust aansluiting zoekt bij de haar omringende cultuur. Op
't punt van taalgebruik is hier veel te winnen & als 't gaat om muziek - klassiek & de 'betere pop' - of om
kunstzinnige verbeelding, dan ligt ook hier een bijna volledig braak terrein. Zonder dus totaal kritiekloos op te gaan in 'n oppervlakkige verbeeldings- of belevingscultuur, moeten hier toch wel wat meer begaan-bare wegen te vinden of te vormen zijn. Belangrijk is ook om de kerkelijke liturgie dichter bij mensen te
brengen & wel op zo'n manier dat zowel hoofd als hart geraakt worden. Nu is die zondagse [zaterdagse &
vrijdagse] viering voor veel jonge maar ook steeds meer oudere mensen te ingewikkeld, of speelt deze zich [veel] te ver van hun bed [en de rest van hun leven] af. Ze moeten nu al blijkbaar [te] grote hobbels
nemen om zich nog enigszins thuis te kunnen voelen in een ere-, gebeds-, zang- & preekdienst e.d., en ze krijgen steeds maar weer al te zeer het gevoel dat het niet voor hen is weggelegd en bestemd.

'Gezonder geloven'
zoekt in de kerkdienst [synagoge/moskee/theater/buurthuis etc.]
naar meer wegen van eenvoud waarop hoofd, hart & handen volop kunnen meedoen
voordat dit alles [alweer] restloos uit elkaar barst in
jeugdgevangenissen, huizen van bewaring,
eindeloze kroegtochten,
kampen & genocides
en dergelijke
...

Slaap zacht, droom
zoet & tell us all
about it if you
really want to
do so
...