myditussendoortje door de elektronische mydipoort!

Je zou er
een water~ of punthoofd van krijgen:
20.000 mydiverhaaltjes door 10.000 schrijvertjes?
Da's niet niks ...

Alle leed
& gnot samengebald
in een dagboek vol met Laaglandige vreugde en ellende,
je herkent er als het ware bij wijze van spreken en schrijven
de hele menselijke [voor]geschiedenis
in terug.

Ze hebben over het algemeen
helemaal niets met bijbel of koran,
gita of veda's, weten bijna niets van de eigen [laat staan andermans] cultuur,
algemene ontwikkeling of wat voor wereldbeschouwing dan ook
en denken alleen maar aan geld, seks
& vakantie?

Net zoiets als
het Marokkaanse of Turkse 'tuig'
of de afstammelingen van Amerikaanse slaven & Afrikaanse lijfeigenen,
die nauwelijks nog iets weten van hun eigen cultuur,
afkomst, taal of teken!

Niet meer
binnenlands of buitenlands,
maar alleen nog maar geld & geweld,
rappen & flippen, dure auto's en stoere verhalen,
geile meisjes en stijve jongens:
het 'tuig' is losgeraakt van gezin,
school, tempel, kerk & moskee,
& wil alleen nog maar meer poen
om niks te doen.

En dat alles
overgoten met een dikke uebervette saus
van hunkfood, funkmood, junkhood & voorspoed!
Marokkaanse & Turkse meisjes schijnen het beter te doen dan jongens:
die hebben al niets meer
te verliezen?

Veel jongetjes
zijn als het ware overgeintegreerd met al hun discobezoek,
sterke drank, drugs en andere ellende ...

Sommigen zeggen
dat Turkse jongeren succesvoller zijn omdat ze juist wat minder geintegreerd zijn
en veel meer functioneren binnen de familie en de eigen cultuur
en dat Marokkanen meestal veel meer zijn
geindividualiseerd!

Integreer je inderdaad beter
met behoud van jouw eigen roots?
Turken schijnen dat wat beter te doen:
ze zijn over het algemeen trots op hun afkomst
& participeren tegelijk in de Hollandse
samenleving.

But it takes two to tango:
Turken en Marokkanen [& al die andere
vreemde/kleurige binnenstebuitenlanders] kunnen het niet meer ALLEEN af!
Allemaal momentopnamen van deelgroepen en met hele en half geintegreerde provincialen,
stedelingen met een groot aantal scheidingen
en 'relaties'
...

Kinderen krijgen
van jongsaf aan veel teveel op zich af
en hebben daarom eigenlijk meer behoefte
aan een prikkelarme omgeving dan aan nog meer overstimulatie!
Veel waarden en normen die vroeger heel normaal waren,
moeten nu weer bevochten worden?

Zonder
de nodige contacten
kom je vaak geen stap verder
en je hebt nu eenmaal ruimte nodig
om te leren spelen
en delen!

Inloopuren
& 'aanleghavens', en vooral
ook een toevluchtsoord minstens five days a week:
werkgroepjes en focuspunten om nader en verder in te kunnen gaan op eigen lichamelijke,
geestelijke en sociale knelpunten.

We moeten
wat meer leren
met elkaar om te gaan en 'mee te lopen':
op jongeren die zich binnen onze samenleving ontwikkelen moet je wel invloed uitoefenen omdat ze anders helemaal naar de knoppen gaan met hun ongebreidelde geilheid
en grenzeloze zelfoverschatting, saaie agressieve teringfrustraties
en botte duffe vervelende
geesteloosheid?

Je hebt niet alleen
maar geld & activiteiten nodig,
maar ook zingeving en wat meer respect voor elk ander!
Als je wilt samenleven moet je wel weten wat omgangsregels zijn:
hoe je met elkaar kunt omgaan en
er plezier in hebben.

Je hebt sociale samenhang nodig
om op te kunnen groeien en veilig te bewegen in jouw eigen omgeving?
Leefbaarheid is nu eenmaal belangrijker
dan z.g. 'welvaart'.

En welzijn meer
dan nog meer vertrossing & verendemollisatie!
Zonder degelijke woning en betrouwbaar vervoer ben je nergens in dit klimaat.
En om hier te kunnen overleven heb je nu eenmaal opvoeding, studie en werk nodig,
anders gaat het niet meer en loopt alles spaak van die oud{st}e wieg
tot dat nieuw{st}e graf!

En als puntje bij paaltje is
aangekomen, dan blijkt ook myDi een middel te zijn om dat soort van keuzes te omschrijven
en ietsje verder uit te diepen: waar komen we vandaan
en waar willen we heen?

Wat zijn we
aan het doen en
wie weet al of niet waarom eigenlijk?
Wat betekenen die {r}evoluties nou eigenlijk in het mydileven van alledag?
Om er iets van 'te kunnen maken' heb je nu eenmaal een houvast nodig binnenin en rondom jezelf
dat al van jongsaf aan kansen krijgt om te bestaan: zich verder kan ontwikkelen
tussen basisschool en volwassenheid en ook nog zin heeft
om de rest van ons leven te blijven bestaan
in samenspel met alle
betrokkenen.

En dat
betekent tegenwoordig,
meer dan ooit voorheen,
'wereldwijd' aan de andere kant
van de wereld
EN
in je eigen
straat, buurt, dorp en
[rand]stad?

We
kunnen nu
niet meer zonder en buiten
elk ander?

Dat
is ook wel
eens anders
geweest!