myDiThumbup & ~down hitchhiking all over the world

Ongeveer
zoals de joden
en de zigeuners al eeuwen
voor hen kwamen ook de wederdopers
onder meer in het oosten van Europa terecht,
in Moravia, dat in 't huidige Tsjechie & Slowakije lag.

Daar stichtte Jacob Hutter 'n aantal van die vrome gemeenschappen,
die echter ook weer werden vervolgd [net als tallozen voor en na hen 'waar ook ter wereld']!
De ana-baptisten vluchtten verder, naar Hongarije, Roemenia & Rusland, waar ze mennonieten ontmoetten
die uit de landen aan de Oostzee hadden moeten wegvluchten. Die twee bewegingen sloten zich bij elkaar aan & uiteindelijk zijn deze "Hutter-ites" in Amerika terechtgekomen om aan de vervolgingen te ontkomen.
Maar ook daar hadden ze het lang niet altijd gemakkelijk: doordat ze pacifisten waren
[mensen die naar blijvende vrede streven] en dus ook weigerden
om in militaire dienst te gaan. Die houding v/d Hutterites
werd tijdens de Eerste Wereldoorlog de Amerikaanse
regering te gek, zodat ze opnieuw moesten
vluchten. Ditmaal kwamen ze
in Canada terecht. En als ze
niet vertrokken zijn wonen
ze daar nog.

Andere wederdopers
uit Zwitserland trokken naar Duitsland
& vormden daar kleine leefgemeenschappen,
die daar wel in betrekkelijke rust konden leven & werken.
Maar in een beweging die ZO streng in de geloofsleer is, ligt het voor de hand
dat er verschillen van mening ontstaan & dat gebeurde ook weer
bij deze mennonieten [zoals bij
joden/zigeuners e.d.]!?

Aan 't eind v/d 17de eeuw
vertrok de jonge Zwitserse bisschop Jacob Ammann
v/d wederdopers naar de Elzas, dat toen nog bij Duitsland hoorde;
tegenwoordig is 't Frans grondgebied. Daar predikte hij bijvoorbeeld dat er niet een-
maal maar tweemaal per jaar een Heilig Avondmaal moest worden gevierd ['n christelijk feest,
waarbij 't allerlaatste maal van Yehosjoea HaNatsri met z'n leerlingen wordt herdacht
vlak voordat hij door de Romeinen aan het kruis werd geslagen]; dat was bij
die wederdopers tot dan toe nog niet aan de orde geweest. Bovendien
vond Ammann dat een lid v/d gemeente die een zonde had begaan
aan de zogenaamde Meidung moest worden onderworpen.
Dat betekende niets meer of minder dan dat niemand meer
mocht omgaan met die zondaar of zondares, zodat die
in 'n iso-lement terechtkwam. Ook verbood hij
het bijknippen van de baard en wilde hij niet
dat kleding werd voorzien van die moderne
modieuze knopen; de ouderwetse haken
& ogen waren goed genoeg,
zo vond hij.

De heftigheid
waarmee Ammann zijn leer verdedigde,
veroorzaakte verdeeldheid tussen de Zwitserse wederdopers & die uit de Elzas.
In Zwitserland was men wat ruimer van opvatting dat deze fanatieke bisschop, die geen duimbreed wilde toegeven. De verschillen tussen de leer van Ammann & die van de andere wederdopers werden toen tenslotte
ZO
groot dat de jonge bisschop zich afscheidde [net als al die anderen voor & na hen her & der over de aardkloot]
& nu voortaan 'n eigen wederdopersgemeenschap begon, ondanks 'n aantal bemiddelingspogingen van andere menno-nieten. Van de 69 voorgangers kozen er 27 voor Jacob Ammann
& de scheuring was dus
een voldongen
feit
...

De Amish van tegenwoordig
zijn de afstammelingen v/d aanhangers van Jacob Ammann;
hun naam getuigt daarvan
...