Voor de broodnodige mydiverandering nog maar even terug naar Lucky Luke & zijn wereldwijde visie op de (on)mogelijkheden van ooit ...
De mydischrijver van 't zg. Loekaseuangelie & 't daaropvolgende NOT-boek 'handelingen der apostelen' zou volgens de traditie ene Lucas zijn geweest, 'n heidenchristen & arts die SjapoChapeau vergezelde op z'n 'wereldreizen' rondom 't uiteinde van de Middellandse Zee ~~
Die overlevering is speculatief: hij schrijft in zekere zin bijvoorbeeld 'joodser dan joods'. 't Blijft vaak 'n mysterie wie wat, waar, wanneer & waarom precies schreef?! Hij schreef omstreeks 't jaar 80, naar men aanneemt, na de Romeinse verwoesting van Yeroesjalayiem & de Tempel in 70, & volgt in grote lijnen 't relaas van Markos & soms ook 't euangelie van Matai: bijna de helft v/d tekst vinden we toch ook alleen terug bij LL! Ome Nico ter Linden hervertelde allerlei fragmenten i/d loop der jaren op z'n eigen wijze. De gedachte dat 'n genees-heer de mydischrijver zou zijn, werd mede gevoed door de bewogenheid met allerlei behoeftigen & lijdenden die uit z'n woorden spreekt.
In 't begin bezingt Miryam, de ma van Yehosjoea, de g d van Israel die heeft omgezien naar de lage staat van z'n dienstmaagd & die alle wereldse machtigen v/d troon stoot & vernederden verhoogt: even later zijn 't volgens zijn myDiverhaal simpele herders a/d rand v/d bar woeste randen v/d samenleving die als eersten Yesjoea als hun genezer mogen begroeten. Zo getuigt deze 'derde' euangelist van z'n love voor de armen & misdeelden. Ook gelijkenissen als 't verloren schaap, de verloren penning, verloren zonen e.d. zijn kenmerkend voor LL!
DAT hij 'n 'gelovige uit de heidenen' zou zijn, was in veler ogen dan ook best wel aannemelijk, gezien de universalistische geest die zijn werk be- & uitademt: Yesjoe als verlosser/bevrijder van ALLE volksstammen 'waar ook ter wereld'. 't Hoofdthema is klaarblijkelijk blijde boodschappen die hun aanvang vonden i/d Tempel @ Yeroesjalayiem, die vervolgens in z'n handelingen hun weg vinden naar de einden der aarde. Hij verpakt de geboorte van haNatsri 'in de dagen van keizer Augustus' & ietwat later ziet de oeroude Sjiem'on er al 't heil van voor & door 'ALLE VOLKEN' in. Alleen LL vertelt dat "JC" vijftig jaar voordat hij (LL) dit alles opschreef, naast de twaalf die Israel ver-tegenwoordigden, ook nog eens zeventig anderen had uitgezonden, die kennelijk voor 'de wereld v/d volkeren' staan. En terwijl Matai JC's 'stamboom' laat aanvangen bij Avram/Avraham/Abraham/Ibrahim, 'de zg. Vader der Gelovigen', voert LL deze al terug tot Adam, 't sym-bool van/voor/door 'de eerste mens' met Eva, Noach & 'talloze volgende generaties mensen' tot onze eigen myDidagen aan toe 'vervolgd'.
