mydiswitch & sterrendicht


vroeger,

toen ik ook nog
zo vreselijk jong was
en er maar wat 'op los leefde' met de beste bedoelingen
maar zonder regelmaat ofzo in de jaren zestig,
las ik op tocht door Turkije tussen Istanbul & Ararat voor de eerste keer Tolkien met z'n hobbits
en de Ring van vredig sprookjesdorpje tot helse krochten:
het landschap en de besnorde mannen en bejurkte vrouwen pasten precies bij die verhalen voor mijn gevoel:

woeste landschappen en vreemde mensen

{EN
my dear Sue from
Fresno/California!}

~~~


Een paar dagen geleden
kwam ik bij het opruimen weer eens een paar gedichtjes tegen
van de oeroude Bard over de ondergang van de wereld die nog slechts kan worden voorkomen
als de Ring wordt vernietigd in het vuur waarin hij ook is gesmeed:
midden in het land van de Boze Wezens ...
{dat was nog in de jaren van de Korea~ & Vietnamoorlogen e.d.!}
dat me deed denken aan die wilde dagen van ijs en sneeuw, bloed, zweet en tranen in het vroege voorjaar van 1968 toen ik nog maar twintig was en 'volkomen vrij' rondzwierf op goed geluk
tussen de Lage Landen en het Verre Oosten zonder enig enig van het waarom, hoe of wat:
ik zal het opkrabbelen in het vervolg van dit laatste relaasje voor vandaag op de 'normale' myDi i.p.v. 'handheld' want dat gaat
toch iets makkelijker?

En dan snel naar bed
voordat ik boven dit toetsenbord in slaap val
en in die virtuele cyberspeciale vortexwerelden verdwijn met huid en haar als gecrashte bejaarde
die op en in myDi viel en van wie nooit meer een woord werd gehoord dan alleen nog maar een verre echogalm als uit een diepe put tussen Drie bij Staverden en Assel bij Apeldoorn
of als uit 't Solsche Gat ~~~
even overschakelen ~~~

~@~

de weg gaat verder, eindeloos
vanaf de deur waar hij begon
ik moet hem volgen, rusteloos
tot ver achter de horizon
met rappe voeten tot hij aan
een grotere weg raakt in ;t verschiet
kruispunt van komen en van gaan
en waarheen dan?

IK
weet het
niet!

~@~

HET VUUR
IS IN DE HAARD BEREID,
EEN BED STAAT ONDER 'T DAK GESPREID;
MAAR NOG ZIJN WIJ NIET LOPENSMOE,
MISSCHIEN ZIEN WIJ WEL
OM EEN HOEK?

PLOTSELING
EEN BOOM OF HOGE STEEN
DIE NIEMAND ZAG DAN WIJ ALLEEN ...
BOOM EN BLOEM EN LOOF EN SPRIET,
TREUZEL NIET! tReuZeL NieT!
HEUVEL, WATER, ZONOMGLOORD,
LOOP MAAR DOOR!
LOOP MAAR DOOR!

MAAR
OM DE HOEK
WACHT ONS MISSCHIEN,
EEN WEG OF INGANG, NOOIT GEZIEN;
AL GAAN WE NU ERAAN VOORBIJ
MORGEN WELLICHT AL KOMEN WIJ
BIJ DE GEHEIME PADEN AAN
DIE LEIDEN NAAR DE ZON OF MAAN?
APPEL, DOORN, NOOT, HONDSDRAF?
BLIJF ERAF! BLIJF EWRAF!
ZAND EN STEEN EN PLAS EN DEL,
'T GA U WEL!
'T GA U WEL!

ONS HUIS
VERRUILD VOOR WERELD WIJD,
EN MENIG PAD IS ER DAT LEIDT
DOOR SCHADUW NAAR DE NACHTERAND
TOT ALLE STERREN ZIJN ONTBRANDT ...
DAN KEREN WIJ OP ONZE TRED
EN GAAN TERUG NAAR HUIS EN BED!
MIST EN SCHEMER, SCHADUWVAL:
VERVAGEN AL!
VERVAGEN AL!
VUUR EN LICHT EN ETENSPRET
EN DAN NAAR BED!
EN DAN NAAR BED!

~@~

Sneeuwwit!
Sneeuwwit! O Vrouwe schoon!
Vorstin achter de Westerzee!
O lIcht dat schijnt door 't boompatroon
Voor ons die dwalen
hier benee
...

O
Elbereth! Gilboniel!
Adem en ogen: zuivere wel!
Sneeuwwit! Sneeuwwit! Voor u ons lied
Vanuit dit kustloos
ver gebied
...

O
sterren die in 't Zonloos Jaar
zij strooide, hand vol schitterglans,
In windevelden, hel en klaar,
Zien wij uw zilveren bloesems
thans ...

O
Elbereth! Gilboniel!
Herinneren ons nog wonderwel
In dit verre land met bomen dicht
Op Westerzee uw
sterrenlicht
...

~@~


HO!
HO! HO!
De fles mij troost
Voor hartepijn en smarten.
PROOST!
Al regent het
en waait de wind,
Op een weg die nog geen einde vindt,
Laat onder een hoge boom liggen mij
Terwijl de wolken drijven
voorbij
~~~


~*~
31 mrt 2007 - bewerkt op 14 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende