mydistrangers in a strange land & algemene twijfel



WAT
mensen
horen te geloven,
DAT weten ze,
DAT is
'wat in de belijdenis staat'
[EEN G D
{YHWH},
Yehosjoea's
'bergveldrede',
Allah via Mohammed,
Brahma (Sjiwa/Visjnoe),
{"Buddha"}
e.d.].

Maar
wat ze ECHT omhelzen,
dat wordt door wat anders bepaald:
door datgene waar ze
in hun situatie
"G D" voor NODIG
hebben.

Het beste
voorbeeld in dit verband
zijn de mydiverhalen van o.a. vluchtelingen,
want ZIJ kunnen het weten:
ZIJ hebben 'het' immers ook zelf
'aan den lijve'
ervaren?

Als
vreemdeling
in een vreemd land verkeren,
om het met de taal van het OT te zeggen,
'het' is niet zomaar
helemaal
niks!

Emigranten
voelen zich onzeker,
hun bestaan heeft meestal
weinig grond onder de voeten,
dus WAAR heb je
behoefte
aan?

Aan HOUVAST,
en dat houvast is vasthouden
aan wat je van huis uit hebt
meegekregen.

Reken maar
dat je DAT niet zomaar loslaat
'in den vreemde'.

Dat mag je
conservatief vinden,
maar "HOUD wat je hebt!",
zegt de apostel immers
toch ook?

ALS je 'het' loslaat,
DAN krijg je het gevoel
dat zonder g d en zonder hoop in een vreemde wereld
helemaal ALLEEN
staat.

-

DAT
allereerst dus:
het vasthouden zelf aan wat je van jongsaf aan
hebt geleerd.

DAT maakt de belijdenis
[whatever it may contain or in whatever form it comes],
er komt een stukje thuisgevoel mee
[volgend jaar in Yeroesjalayiem, KOM heer Yesjoe,
'rahmanoerachiem', 'tat tvam asi'],
en thuisgevoel is een gevoel
van veiligheid.

Maar DAT is nog maar de helft?
]
UIT die belijdenis
wordt een keuze gemaakt:
alles wat de geloofstraditie zegt over "G dsvertrouwen",
over "G ds helpende hand",
ook alles wat ze zegt over de onderlinge STEUN
die je van elkaar
kunt krijgen,

DAT wordt 'de hoofdmoot'!

ZO
bepaalt de behoefte
[de behoefte van mensen in een vreemd land
zoals Chaldea, Kana'an, Egypt, Auschwitz, Hirosjima, Nagasaki,
Tsjernobyl & 'the rest of the world']
WAT jij oppikt uit wat jij
hebt geleerd?

Een hele
verhuiskist aan geloofsartikelen
gaat mee op reis,
maar WAT je er uiteindelijk UITHAALT en wat je laat liggen,
wordt bepaalt door
wat je er in het nieuwe land
mee KUNT ...

De BEHOEFTE
bepaalt het gezicht van G d,
en voor behoefte kun je OOK invullen:
waar ze G d voor nodig hadden in dat verre land,
gaf aan g d "Zijn
Gezicht".

De REST
laten ze allerminst schieten,
maar ze
'vallen er niet op'.

28 mei 2006 - bewerkt op 23 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende