Misschien
zijn er maar
twee 'hoofdsoorten' mydientries.
Je schrijft iets over wat jou interesseert. Of je provoceert.
In 't eerste geval kan dat over van alles & nog wat zijn door wie, waar & hoe dan ook. In 't tweede is men
er vooral op uit om reacties te krijgen door 'iets schokkends' aan te kaarten, te 'rellen' i.p.v. te vertellen?
Misschien is zoiets ook wel door te trekken naar 'vroeger tijden': je speelt, leert, doet, laat & gaat zo jouw
eigen gangetje als peuter, kleuter, schoolkind, puber, adolescent, volwassene, bejaarde mens; doet daar
verslag van onderweg & komt zo de hele wereld tegen binnenin & rondom jezelf? Of je 'conflicteert', vecht,
valt aan, vlucht & trekt aandacht omdat je iets dwarszit, irriteert, plaagt, verontrust, verziekt & vernietigd?!
In die eerste benadering sta je open voor wat zich ook maar kan voordoen & is er sprake van groei/bloei.
In 't tweede geval heeft het iets te maken met agressie, manipulatie, problematische constructies & heel
veel ellende dichtbij & veraf! Dat zal wel ietwat zwartwit gezien zijn, maar 't is dan ook maar 'n vermoeden
van 'n bejaarde zwerver die als kluizenaar terugkijkt op zestig [600/6000] jaar voorgeschiedenissen & het
verder ook niet echt weet, maar gewoon nieuwsgierig is naar wat er gebeurt onderweg met 'homo sapjens'.
Uiteindelijk zijn ook wij zoals alle andere planten en dieren voortgekomen uit de 'oersoep' & op weg naar
elders, wat de 'gelovigen' meestal omschrijven met 'g d', 'geest', 'liefde', 'lieve revolutie' & 'ongelovigen'
als 'evolutie', 'toeval', 'lot' en 'klassenstrijd' ofzoiets? Het maakt dan ook natuurlijk best wel een verschil
of je als menselijk wezen jezelf 'geaccepteerd' & 'thuisvoelt' op aarde, of dat er 'n keiharde confrontatie
aan de gang is tussen conflicterende belangen, territoriumdrang/machtswellust. Volgens de trouwe krant
heeft 'n kind op de kresj vaker last van stress & reageren leidsters soms ongevoelig op signalen van 'n
kind. Men mat op verschillende momenten hoeveel cortisol {'stresshormoon'} er in 't speeksel v/d baby's
zat & hoe kinderen werden verzorgd thuis & o/d creche: i/d tweede situatie was dat hoger door veel meer
lawaai, afwezigheid v/d moeder & langer moeten wachten op aandacht. Bekendheid, binding en beloning
maken positiever/intensiever ontwikkelingen mogelijk, terwijl huilen, irritaties & problemen belemmerend
konden werken op verzorg{st}ers. Die kloof tussen 'bijna perfectie' & 'teveel storende factoren' zou zo nu dus ook best wel eens 'de rest van je leven' [on]behoorlijk kunnen beinvloeden. En hoe we op elkaar rea-geren over en weer tijdens al die verschillende
perioden van ons bestaan.
't Kan verkeren
als we leren
...