mydisoaraadsels en eventuele aidsoplossingendrift


~*~
- 'de schepping
als mydizinverlening' -
~@~
Het bittere raadsel
van de goede mydischepping

Het
is dus
niet louter bezweren
wat de klok slaat, of liever:
wat we onder bezweren naar voren brachten
kan ook anders worden
verteld.

Daartoe
wenden we ons
tot een ander thema van de christelijke traditie:
dat van de schepping en
een "Schepper".

-

Dat
schepping
van verbeelding is, dus ook een 'kijk op',
een betekenisverlening van ons 'hier beneden',
dat is voor veel traditionele christenen
nog soms wat moeilijk
te aanvaarden.

Een
meervoud
van problemen speelt daarbij een rol.
Allereerst natuurlijk dat het dan toch maar in de bijbel staat:
schepping als het begin
van onze wereld.

Vervolgens
onze ingenieursblik:
we kunnen ons niet voorstellen dat er niet een soort van constructeur
achter een constructie
staat.

Eenmaal
de wereld als constructie opgevat
['scheppen' wordt gewoonlijk gelijkgesteld met 'maken'],
kunnen we al niet meer om een Constructeur heen met een Hoofdletter:
"G D", de aanvankelijke veronderstelde Hoofdfiguur
uit GEN 1-3.

En
tenslotte nog
de idee dat de constructie van de wereld
was 'geslaagd': ze zit 'goed'
in elkaar.

Al
namen we
dat soort primitief geloof stevig op de hak
in Voor een tijd een plaats van god,
dat brengt de meeste van die mensen nog niet
meteen op andere
gedachten.

Laten we
bij het laatste thema aanknopen:
de zogenaamde 'geslaagde
constructie'.

-

Ik
herinner me een uitspraak -
in geschrifte zowel als mondeling gedaan -
van De Froe,
een antropoloog uit de tweede helft van de vorige eeuw,
dat de schepping 'mislukt' was:
de Schepper had 'een foutje gemaakt', en om het weer
goed te maken met de mensen
stuurde hij "Zijn
Zoon".

"De
menswording Gods"
als een vorm van schuldbekentenis
voor een niet anders te repareren
fout.

Raillerend bedoeld,
ik zeg het er maar bij, en ge-ent op het stramien van de christelijke trits van
'[goede] schepping, [onverwachte] zondeval, en
[noodzakelijke] verlossing'.

Niettemin bedoeld
om de gangbare kijk op onze wereld aan de kaak te stellen:
zo mooi als hij ons wordt afgeschilderd,
zo mooi IS hij niet.

Het bittere raadsel
van de goede schepping,
dat is het wat er overblijft als je vasthoudt
aan 'de traditie'.


Jaren later
las ik bij Piet Vroon een boekje onder de titel Prutswerk,
waarin hij de schepper 40 klachten [eigenlijk aanklachten] over zijn werk voorhield.
Niet dat de schepper naar hem luisterde, maar ook het publiek luisterde niet;
het boekje stierf een zachte dood.

Jammer,
want alle ironie ten spijt die er in dergelijke tirades schuilgaat,
wat er eigenlijk mee gezegd wordt is dat het aanvaarden van een schepper die doelbewust onze wereld
heeft GEWILD, nergens toe leidt en nergens op gegrond kan zijn [behalve misschien goed bedoelingen?]!
Niemand kan verbieden dat mensen er toch naar zoeken, en het is en blijft ook intrigerend: de wereld
moet toch ERGENS vandaan komen?

Met name
natuurwetenschappers
die gelovig zijn opgevoed, hebben de neiging om naar een soort van Constructeur te BLIJVEN zoeken.
Maat STEL dat je die al zou kunnen reconstrueren [daarop zou het neerkomen], WAT zou je DAARAAN hebben, wat zou het opleveren
voor 'het geloof'?

De verlegenheid
wordt er alleen nog maar groter door.
Wat wil een gelovig christen met een Schepper die een wereld heeft afgeleverd waarin de EEN doodgaat aan kanker, de ander verdrinkt [al of niet in eigen of anderssoortige ellende of ijskoud water],
kleine kinderen met spierdystrofie worden geboren en wat al niet, mankementen aan lichaam en ziel worden opgelopen omdat de natuur niet [en nooit was of zal zijn] volmaakt is, seksualiteit een drift is die in de loop der eeuwen net zoveel mensen gelukkig
als ongelukkig heeft gemaakt?

Je kunt zo
eindeloos doorgaan,
en sommigen doen dat inderdaad ook, maar dat heeft helemaal geen zin.
WAT zo'n 'constructeur' ook wezen moge, met de "G D" uit het boek GEN, waar de christelijke godsvoorstelling op voortborduurt in haar voorstelling van de menslievende "G D" en "Vader van Yehosjoea haNatsri/haMasjiach, heeft hij niets te maken,
zelfs in de verste verten niet?

Ik zou dus
het liefst zeggen:
makkers, staakt alsublieft uw wild geraas!
WEET hebben van een Schepper, en dan ook nog eens weet hebben van 'zijn plan' met de wereld
[gelezen bij Cees Dekker]
is fantasie.

Het is in ieder geval
GEEN weten in de zin van kennis
waaraan informatie over de wereld kan worden ontleend!
Eerder nog ligt het helemaal omgekeerd: informatie vanuit de wetenschappen dient ervoor
om wat van verbeelding is voor te stellen als waarheid of kennis: daarmee help je dan gelovige mensen,
goedgelovige goedbedoelende mensen,
van de wal in de sloot.

Een schepper aannemen heeft iets van logica in zich,
maar daarbij ook nog eens aannemen dat deze schepper een GOEDE schepping afgeleverd heeft
{'en "G D" zag dat het goed was'}, levert onvermijdelijk onoplosbare problemen op
voor het gemoed en voor ons verstand.


"GOED" zeggen mensen
die het goed hebben, de bevoorrechten,
en dat dan alleen nog maar in tijden dat ze het goed hebben,
en die tijden zijn dun gezaaid?
Genoeg dus voor nu, elke mydidag heeft genoeg aan z'n eigen ellende!
Maar er klopt in ieder geval niets van 'de goede schepping'.
Elke christelijke theorie die schepping als informatie over het ontstaan van de wereld opvat,
komt vroeger of later in de knoop met het eigen geloof,
verst{r}ikt zich in onoplosbare wetenschappelijke problemen,
en verslikt zich in het kwaad, het fysieke
en morele kwaad
beide.

Straks,
later of morgen kijken we
wel weer verder [als we er nog zijn!]?
Boeiend blijft 'het' in ieder geval wel!
Anders zouden we niet blijven lezen
en schrijven, doen en
laten
...

engel
blozencool!knipoog
verliefdliefdesverdrietverliefd
~@~
10 aug 2006 - bewerkt op 04 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende