myDiSnip & ~Snap op oorlogs~ & vredespaden ...

Het meest kenmerkende aan de mens is dat we proberen om verband te leggen tussen alles wat we tegenkomen onderweg naar het einde: "g d"!
Vandaar ook dat christenen de neiging hebben om theologen, stromingen & scholen in de context van hun eigen tijd te plaatsen als 'wetenschap':
zo'n 150 jaar geleden gebruikte men de grondbeginselen van de filosofie van Hegel om de geschiedenis van 't christendom te kunnen verklaren?
Hegels idee van 'Geist' als het absolute & oneindige paste men dan toen ook toe op het paulijnse begrip pneuma: Hegels antithetische dia-lectiek komt in het toenmalige vizier waar de menselijke geest strijdt met 'het vlees' ~ de sarx, niet 't 'zondige', maar 't vergankelijke vlees.
Het (synthetisch) overstijgen van die strijd door deelname aan 'de Geest van God' leidde volgens hen tot de volmaakte vrijheid: 'n generatie later
reageert de daaruit voortkomende 'liberale theologie' hierop door 't pneuma niet meer hegeliaans te denken, maar vanuit de Griekse antropologie.
De 'geest' bleef de hoofdingang om Sjapochapeau te begrijpen, maar nu niet meer in oppositie tot het vergankelijke, maar tot 't "zondige vlees"?!
Pneuma werd aldus omgebogen naar de ethiek: een ander typisch liberaal kenmerk is daarom dan ook de individualistische & psychologische uit-leg van SP. Alles wat hij leert & predikt, is 'n objectivering & veralgemenisering van z'n innerlijke, persoonlijke ervaring in Damascus na de 'blitz'.
De kritiek rond 1900 luidt dat de liberalen een ontoelaatbare scheiding maken tussen Sja'oel Pauls theologie (datgene wat hij schrijft) & z'n religie
(dat wat hij ervaart)? Men liet zien dat de farizeeër SP allerlei bestaande voorstellingen van 'n goddelijk wezen, allerlei mythologische verlossings- speculaties na z'n overweldigende religieuze bekerings-ervaring, op Yehosjoea betrok 'die hij achtervolgde': in EEN mensenleeftijd de gestalte van Yesjoea als 't ware bij wijze van spreken & schrijven omvormde tot zijn versie van de christologische Christos. 't Belang van deze conclusies voor ons huidige (over de jaren zestig heen reikende) onderzoek naar SP: men heeft de aandacht die SP op de 'heilsfeiten' (lijden, kruis, opstanding) legde, in 't centrum v/h paulijnse onderzoek geplaatst, & daarmee 'n kloof geslagen tussen 't theologische beeld van Christos dat door SP wordt verkondigd, & 't ethische beeld v/h 'koninkrijk gods' dat door Yesjoe werd verkondigd? 't Godsdiensthistorisch onderzoek ruim 100 jaar geleden, zocht vooral nog naar verbanden & invloeden vanuit de hellenistische & Oosterse mysteriecultus op SP. De Mithras-liturgie, 't Corpus Hermeticum, de mysteriecultus rondom Osiris & Isis, de eredienst rondom Kybele/Attis e.d., werden alle onderzocht op mogelijke verbanden met SP's opvatting
over sacramenten zoals 'de dope' & 'het avondmaal'! Kortom: we proberen heden, verleden & toekomst te plaatsen binnen voor ons logische kaders ...