mydislotgedachten {opnieuw beginnen}

WE
VERHOUDEN ONS
IN HET LEVEN VOORTDUREND

TOT HET HEILIGE TOT HET GODDELIJKE

ALS TOT EEN TRANSCENDENT GEHEIM: HET HEILIGE
TOONT ZICH ALS EEN ONZEGBARE AFWEZIGHEID IN HET SPOOR
VAN BEELDEN, RITUELEN & VERHALEN
[OOK AAN ONS NU EN HIER]

[P. Moyaert,
filosoof@leuven;
uit: 'Jacques Derrida
& de filosofie v/d differentie']

In de Grieks-Romeinse cultuur
was 't "ieder voor zich", maar dankzij de in 't christendom gepromote liefde
vinden we zorg & verantwoordelijkheid voor de naaste min of meer vanzelfsprekend onderhand{?}:
zonder 't christelijke grondbeginsel is b.v. 'ontwikkelingshulp' onbegrijpelijk
& zonder die prioriteit die 't christendom in z'n verkondiging a/d liefde heeft gegeven
is 't even onbegrijpelijk dat 'r organisaties bestaan die zich verantwoordelijk voelen
voor zieken, verslaafden, zwervers, daklozen, hongerigen,
gevangenen & asielzoekers.

Het
is alsof
"G d" ['el', 'allah'
etcetera] door de mond
van Yehosjoea ook tot ons zegt:

'IK WAS HONGERIG,
EN JIJ HEBT MIJ TE ETEN GEGEVEN;
IK WAS DORSTIG & JIJ HEBT MIJ GELAAFD,
IK WAS VREEMDELING & JIJ HEBT MIJ GEHERBERGD;
NAAKT & JIJ HEBT MIJ GEKLEED; IK WAS ZIEK & JIJ HEBT MIJ BEZOCHT;
IK WAS I/D GEVANGENIS & JIJ BENT MIJ KOMEN OPZOEKEN!'

Matai 25:31-36
Wehayah kie yavo ben-ha'adam[ah] biechvodo wechal-hamalachiem hakedosjiem iemo
weyasjav al-kiesee chevodo; wene'esfoe lefanaw kal-hagoyiem wehiefried beinotam ka'asjer haro'eh eet
hakvasiem mien-ha'atoediem; wehietsiev et-hakvasiem liemieno we'eet ha'atoediem liesmolo; az yomar
hamelech el-hanietsaviem liemieno bo'oe broechei avie oersjoe et-hamalchoet hamoechanah lachem le-mien-hiewaseer haolam;
'KIE RAEEV HAYIETIE WATA'ACHIELOENIE TSAMEE HAYIETIE WA- TASJKOENIE GEER HAYIETIE WATA'ASFOENIE; AROM WATCHASOENIE CHOLEH WATVAKROENIE
BAMIESJMAR HAYIETIE WATAVO'OE EELAY;

Levinas
geeft op deze tekst
't volgend commentaar:

"Tegen mensen die g d zoeken, zeg ik:
ja, je zult hem vinden, maar bevrijdt eerst de slaven,
kleedt de naakten, voedt de hongerigen, laat de daklozen binnenkomen in jouw huis.
Dat mensen elkaar onderling niet helpen, dat is de doodzonde!
De mens die vraagt:
G d waar ben jij?
weet dat 't antwoord van g d
er niet in bestaat mij te antwoorden,
maar mij
terug te sturen naar de Ander,
ook al is hij 'n stoorzender
& bij uitstek ongewenst,
de dakloze,
die jouw tapijt bevuilt!'

Die vraag
'g d waar ben je nou?'
is de vraag naar de afwezige g d.
Levinas laat zien dat 't antwoord ligt in mijn verantwoordelijkheid voor de ander.
Daarin zit ultieme zingeving verborgen. De liefde die "de profeet uit Natseret" preekte
is waarlijk transcendent, omdat hij de mens boven zichzelf uitheft, maar tegelijk transcendent
omdat hij daardoor g d aanwezig stelt!

Wij hebben g ds aanwezigheid in handen.

Er
schuilt dus
'n [heel/veel]
diepe{re} waarheid
i/d oude hymne:

UBI CARITAS
ET AMOR,
DEUS IBI EST

waar liefde heerst
& vriendschap,
daar is g d
aanwezig
...