myDisimpesampesompe & dergelijke houten klompuh

Er zijn planten die weliswaar tot de papaverfamilie behoren maar wetenschappelijk gezien geen papavers zijn. Deze schijnpapavers behoren tot het geslacht Menconopsis & lijken in veel opzichten op 'echte' papavers. Zo bloeit Meconipsis cambrica met gele & Meconopsis betonicifolia met blauwe papaverbloemen. Verkijk je trouwens niet op die blauw papavers uit de Himalaya, want die zijn even mooi als lastig. Het beste is om ze te kopen en dan maar te hopen dat ze zichzelf blijven uitzaaien. Er is een kleine kans dat ze het ook doen. De kans dat het misgaat is vele malen groter! Wat vermeerderen betreft is de oosterse papaver een stuk gewilliger.

Dat kan zo uit zaad, maar dan is het maar net de vraag of je dezelfde bloemkleur terugkrijgt. Deze papavers zijn bijna net als paardebloemen: als je ze uit de grond trekt en een klein stukje van de penwortel laat zitten, dan krijg je geheid een nieuwe plant. Daarom kun je beter wortel-stekken nemen. Knip in de herfst EEN of meer wortels af van een plant in de tuin. Snij ze in stukjes van 5 centimeter, zet ze rechtop in een potje met potgrond en leg er een dun laagje potgrond overheen. Zodra ze in het voorjaar uitlopen, kun je ze verpotten en wat later in de tuin uitplanten. Tot slot van dit ellenlange myDivervolgverhaaltje (slechts EEN uit vele duizenden) nog twee kleine nuttige weetjes:

Papaver sin een vaas, dat wordt niks. Maar WEL als je een brandende aansteker heel eventjes bij de onderkant van de steel blijft houden, zodat het melksap er niet meer uit kan. 't Tweede weetje betreft de Papaverdagen die de komende tijd zowel in Zaltbommel als in Ros-winkel worden gehouden: van 25 t/m 28 mei & van 1 t/m 4 juni bij kwekerij Het Houten Huys (www.hethoutenhuis.eu) & op 27 & 28 mei & 3 en 4 juni bij kwekerij Elzenhof (www.kwekerijelzenhof.nl)!


Ik bedoel maar: er zijn ontelbare planten, dieren en mensen op aarde die in tal van opzichten overeenkomen met elkaar & van elkaar verschillen. Voor zover ik de bijbel & al die andere 'helende' boeken kan begrijpen gaat het in wezen om myDiverhaaltjes die mensen elk ander verteld hebben in de afgelopen duizenden (miljoenen) jaren over heel de aarde: IN die mydiverhaaltjes zitten de verborgen & onthulde betekenissen van onze namen die we ook meegegeven hebben aan al die andere planten, dieren, mineralen, grondstoffen & 'gebruiksartikelen' tussen vuurstenen mesjes, speren, pijlen & bogen, lief & leed!

't Enige wat ons nu nog rest is om daar 'enig inzicht' in te verkrijgen? Via mimiek, gebaren, geluiden, talen & tekens hebben we dat alles aan elkaar 'overgedragen', 'medegedeeld', bezongen/ gedanst, gevangen, gekookt & opgegeten. De kunst is daar 'enige orde' in aan te blijven brengen zodat we niet verzuipen in de veelheid die we zelf ontdekt & 'gecodificeerd' hebben. Vol goede moed 'aan de slag', liefst met mate.