mydisentimentalochtendgymnastiek: have a nice day!

Schijnbaar
valt of staat
't menselijk bestaan
bij de gratie van rituelen,
formules, handgrepen
& 'brainwash'.

Wat alle
[de meeste]
andere planten & dieren
nog als vanzelfprekend aanvaarden
als instinct van binnenuit & milieufactoren van buitenaf is bij ons 'mydimensen'
veel meer afhankelijk van min of meer bewuste lichamelijke/geestelijke
oefeningen in herhaling, bevestiging, manipulatie & 'factor X',
oftewel 'g d', 'geest' als 'ziel'
of 't "onbekende".

Hoezeer we ook bepaald mogen zijn door ons verleden
& heden, er is 'n vaag vermoeden van 'er is meer', en we doen ons best
om 'ook dat' onder de duim te krijgen & te verkennen?

Vroeger [en soms nog steeds]
noemden we dat geheel van 'menselijk bestaan' ook wel God & duivel,
hel & hemel, al of niet in combinatie met ontelbare engelen & duivels, spoken, geesten
& de gekste illusies!

Nu heet het vaak:
gemeenschap & individu,
psychose & manie, depressie & [zelf]bevrediging of 'gewoon jezelf kunnen zijn',
sport, spel & speen of gewoon
wortel & zweep?

We vinden blijkbaar altijd wel een stok
om de hond [of wie en wat dan ook] te slaan [of op te eten],
't een of ander magisch gebeuren, wetenschappelijk duiden & 'verklaren' voor een bepaalde tijd,
foefjes & trucjes & de bijbehorende brood en wijn kwaliteiten, mindbending drugs
of 't volgen van al die andere followers of fashions,
met 'n kudde mee 't bos in & de hort op achter
onze muziek aan?!

Een zekere contemplatieve houding
is daarbij nooit helemaal tevergeefs of volkomen belachelijk,
zinloos & krampachtig hersenspoelend?

We moeten toch wat met die zak van Sinterklaas
en de roede van Pieterbaas! De mooiste kwaliteit aan de mens
is het ons open stellen voor het onbekende: al blijft het de vraag
HOE 'onbekend' HET
eigenlijk wel of
niet is?

Er bestaat meestal
al wel 'n vermoeden! Ik ben altijd al gek geweest
op tekenen, zingen, lezen en schrijven [en dergelijke]:
zoiets helpt bij onze verwezenlijking van allerlei hope & dope ~
't ene of andere 'talent' ~ onze 'eigenheid' als middel
van bestaan, 't oefenen met vormen, bewegingen,
geluiden, teksten & al wat daaruit volgt
aan wetenswaardigs.

We voelen ons altijd wel
door iets [extra] aangesproken als we goed kijken en luisteren:
een gevoelig & nieuwsgierig, 'gewaarschuwd' & 'oefenend' mens telt als 't ware
bij wijze van spreken & schrijven voor twee [of meer]!

Het is vreselijk boeiend
om te zien hoe 'het onbekende' nader op ons kan inwerken,
of dat nu als hobby is of als beroep, studie of 'spel':
niet voor niets noemen we onszelf 'homo habiles sapiens ludens prudens' enzovoorts,
of 'kind van g d', rocker, psycho, emo, gothic, erotic
of wat voor leuk {cool} label dan ook?

Confrontatie is een menselijk gebeuren
dat alle kanten uit kan gaan: lief & aardig, keihard & onverbiddelijk, mooi/lelijk.
Zolang we nog een beetje gezond zijn van lijf en leden [zelfs dat is niet altijd allemaal noodzakelijk]
kan de mens zich verheugen in diverse graden van geestelijke activiteit
[of omgekeerd: een simpele ziel die ook behoefte heeft
aan lichamelijk oefening, warmte, aandacht,
vriendelijkheid & gemeenschapszin!]
...

Het blijft de vraag
in hoeverre we bezig zijn met ons leven
als hobbel/hobby/stokpaardje op de ene of de andere kermiscarrousel,
of als medebouwer aan het 'hemelse rijk g ds' & wat voor metafysische fantasie
dan ook? We klampen ons nogal eens vast aan dogma's &
'vergunningen', 'kaartjes' & abonnementen!

Zoiets geeft zekerheid voor een tijdje
tot zelfs 'voor het leven', 'tijdens ons bestaan', & 'na de dood',
wij hebben behoefte aan [bewustwordend?] houvast, 'any kind of security', 'een systeem'
als middel van ons leven of voertuig {'ufo'}
naar 'de toekomst'.

Dit menselijke verlangen
naar aanwezigheid [gezelschap] is ons 'aangeboren',
maar het moet wel een kans krijgen tot ontplooiing, een aanzet krijgen i/d 'goede richting',
een mengsel zijn van echt & eerlijk, fantasierijk & onbezorgd,
speels & toch 'gedisciplineerd' & verwant aan & verbonden
met onze omgeving & 'de innerlijke tuin' die we allen
met ons meedragen van voor de geboorte
af aan.

Ervaring
doet leven of
sterven afhankelijk van de richting,
de ontwikkeling, 'het gebeuren' &
ons lopen/rennen, zwemmen
en zweven
...