Soms
lijkt 't wel
alsof sommige mensen
worden geboren i/d hemel & anderen i/d hel!
Of dat we afwisselend hemelse & helse toestanden kunnen beleven?
Maar voor je bevruchting & geboorte ben je er nog niet,
& nadat je doodgaat leef je ook niet meer: hemel & hel zijn aardse toestanden van 't
welbevinden of ongelukkig zijn.
Waar 't allemaal op neerkomt is,
dat er heel verschillende mensen zijn:
andere planten en dieren lijken heel wat minder last te hebben van 't hemelse & helse.
't Typische aan de mens is dat we zo sterk van elkaar kunnen verschillen
ondanks onze overeenkomsten & dat we in staat zijn
om elkaar om te brengen
omwille van
niets?
Bij andere planten & dieren
weet je meestal wel waar je met ze aan toebent,
maar mensen kunnen veel sterker veranderen,
kunnen besef hebben van go{e}d & kwaad & we blijven ons elke dag
dat we leven weer verder ontwikkelen in de ene of andere richting,
zowel als individu als gezamenlijk.
Gelovigen & religieuzen houden er nogal eens gefixeerde denkbeelden op na
& 'humanisten' kun je bijna overal aantreffen, zowel onder theisten als atheisten,
agnosten & gnostici e.d. Hoe dan ook:
al die ontdekkingen tussen hemel & hel leveren vaak spannende
[& saaie] mydiverhaaltjes op waarmee je bijna
alle kanten uitkunt?!
De meeste recente
staan op het conto v/d humanist en wetenschapsfilosoof Ilja Maso.
'n Paar maanden geleden publiceerde hij 't boekje
"Onsterfelijkheid; van twijfel naar zekerheid"!
Zijn beelden v/h hiernamaals zijn ongekend concreet, compleet met 'n oordeel & ook 't
weerzien van geliefden? Op internet is zelfs al 'n discussie losgebarsten over dit boek:
zijn werk zou veel te onwetenschappelijk zijn, blijk geven van 'n puur egoistisch verlangen, & zou bovendien ook nog eens z'n mede-humanisten onsterfelijk belachelijk [kunnen] maken?
Nu & hier gaat 't niet meer over de vraag of te hemel [veel] te belachelijk is voor woorden,
maar over de opmerkelijke constatering dat tegenwoordig opvallend veel ongelovigen
naar 't beeld v/d hemel grijpen, terwijl hemel [& hel] gelovigen juist veel meer koud lijken te laten!
Ik heb mij nog nooit 'n voorstelling gemaakt v/d hemel [de hel, g d of engelen
& duivels, zaligen, heiligen & al die aanverwante bovennatuurlijke zweverige zaken],
niet als volwassene & ook niet als kind!
Mijn oma vertelde vroeger ooit wel eens mydiverhaaltjes over kindertjes die i/d hemel
hun rijstepap aten van gouden bordjes met zilveren bestek, maar die sprookjesverhalen
nam ik ook toen al toch nooit echt serieus, laat staan
dat ik eraan 'geloofde'
of iets dergelijks.
't Staat ieder mens immers helemaal vrij
om z'n eigen beelden [& waandenkbeelden] te vormen over 'n hiernamaals [hiervoormaals],
& daar gedurende zijn of haar leven al of niet verder bezig mee te zijn:
't is net zoiets als al die andere fantastische sprookjes~ & mydiverhalenbeelden
over go{e}d & slecht,
kwaad & vergelding,
wraak & haat!
Ik zou 'n stervende broeder
of zuster niet graag willen vertellen dat de hemel
niet bestaat & illusie blijft?
Ook de brave humanist Ilja Maso
maakte zich als kind geen voorstelling v/d hemel.
"Ik ben echt zeer keurig socialistisch, dus atheistisch opgevoed.
En in 't geloof v/h socialisme was nu eenmaal meestal geen plaats voor 'de hemel'.
Toch zou ik nu, als wetenschapper, nooit zeggen dat 't iedereen vrij staat
om z'n eigen voorstelling v/d hemel te maken!" Is er dan
EEN
'ware' Hemel?
Maso:
"Wie verschillende religies
met elkaar gaat vergelijken, beschrijvingen van bijnadoodervaringen
[bijdoer!] uit de hele wereld naast elkaar legt, stuit op 'n aantal zaken die sterk op elkaar lijken:
wie zich 'n voorstelling wil maken v/d hemel,
die moet zich op
deze uitspraken
baseren!" Alle bovennatuurlijke beelden
& voorstellingen zijn immers afkomstig
uit onze droomwereld vol
visioenen/fantasietjes
& wensdromen!?
Zoals?
"'t Is misschien wel wat teleurstellend voor sommigen om te horen,
maar de hemel lijkt nu eenmaal [net als de hel] heel erg op de aarde, met meestal ook dezelfde, lastige beperkingen. Ook de gang naar de hemel [& de hel] wordt dan ook meestal
dienovereenkomstig beschreven:
of je nu een verslag hoort van 'n bijnadoodervaring of leest in 't eeuwenoude Tibetaanse Dodenboek, telkens noemt men weer 'n soort van 'dichte mist', die mensen zelf kunnen laten optrekken,
waarna ze er 'in de hemel komen'. Ik vind het dus als wetenschapper moeilijk
om over de hemel te praten als iets reeels, als iets tastbaars.
En tegelijkertijd vind ik 't ook m' plicht om al deze min of meer overeenkomstige beschrijvingen
toch wel 'n beetje serieus te nemen!" Is er dan niet alleen maar sprake van een zeer sterke symboliek v/d hemel?
Maso:
"Nee! Daarvoor zijn die beelden [van alle tijden & plaatsen] veel te concreet.
Symbolische taal is vaag & kent nu eenmaal heel verschillende uitleggingen. Je merkt ook onmiddellijk wanneer iemand fantaseert over de hemel [of niet]: zijn beelden zijn afwijkend & nogal vreemd
[als het erop aankomt]?!" Waarom zou je fantaseren over 'n hemel? Waarom hebben we een hemel 'nodig'?
Die hebben we niet nodig: wij leven hier op aarde & nu eenmaal niet in 'n 'hiernamaals'.
Lezing van Ilja Maso's boekje
kan dan ook bij sommigen onder ons allerlei oude wrevels opwekken:
we moeten ons tijdens dit leven niet richten op het leven hierna.
We gaan niet goed met de mydimensen om omdat het dan in het hiernamaals
goed met ons zou gaan. We gaan goed met anderen [en onszelf]
om omdat dat onze roeping als mens is
[hier & nu]!
Maso:
"Helemaal mee eens!" Is dit leven op aarde dan niet 'go{e}d' genoeg? Maso:
"Voor velen wel!
Maar het is ook zo dat onze [moderne] maatschappij
deels uit hedonisten bestaat, die enkel en alleen maar
hun eigen pleziertjes najagen en zich verder heel weinig gelegen laten liggen
aan iets andere normen en waarden.
Als je dus een geloof zou hebben dat ook nog wel enige consequenties zou kunnen verbinden
aan jouw eigen manier van leven,
dan zou dat jouw levenswijze best wel
[behoorlijk] kunnen
veranderen?!"De hemel [en de hel!] dus als een soort van 'laatste oordeel'?
IM:
"Binnen
het humanisme
kom je het standpunt tegen
dat de mens zichzelf voldoende moet kunnen zijn,
EN
[ook] de gedachte
dat we 'n 'hogere instantie' nodig hebben die ons doen & laten [zo nu & dan] beoordeelt?!
Bijvoorbeeld de hemel!
Ik geloof dan dus wel niet in de hemel [of de hel] als een soort van ouderwets Laatste Oordeel,
maar alle getuigen van een bijnadoodervaring spreken wel heel opvallend vaak
over een soort van tweede levens-film die razendsnel aan je ogen voorbijgaat,
en waarin haarfijn getoond wordt wat je precies allemaal hebt gedaan en nagelaten
gedurende je hele leven!
Zowel het goede als het kwade
komt dan aan je voorbij!
Van straf is geen sprake,
het enige oordeel is jouw eigen oordeel!
En dat blijf ik een bruikbaar idee vinden!
Ook al kunnen andere mydimensen daar
heel anders over denken
en voelen!" Er
is dus
al met al
in de kerkelijke [tempel/synagoge/moskee]
tradities al heel veel gewerkt met zowel hemel als hel en de geschiedenis daarvan interesseert
steeds minder mydimensen
naar het
schijnt?
Maar
er zijn
ook nog steeds
nu & hier 'late bekeerlingen',
en niet zozeer om die oude antieke voorstellingen van hemel & hel,
maar wel [haast uitsluitend] om & op grond van de 'verhalen uit de bijbel'!
Als je dat boek [opnieuw] leest dan lees je allerlei heel verschillende mydiverhalen
uit andere tijden en plaatsen van heel andere mensen
die zich allemaal vooral richten op
DEZE aarde hier
& nu!
Ik
heb 't
al druk genoeg
met
DEZE
mydiverhalen,
met 't nu &
hier streven naar
'n goed
leven!
