Ondertussen
drijven, varen, zeilen of
stranden en zinken weg in oeroud drijfzand
de kerkelijke scheepjes
alsmaar verder
op de al of niet waaiende
theologische winden,
stormen,
vlagen in rietkragen
& rotsklippen of vragen
die hen zo nu en dan blijkbaar
richting 'het beloofde land'
vooruitblazen of doen verongelukken,
gefixeerd houden
tussen Scylla & Charybdis
met Jut & Jul
van Pontius naar Pilatus
en van heilige kastjes
naar de Klaag~ of Juichmuur;
kortom
de wereld
ziet er toch weer
iets anders uit dan toen,
en ook de manier waarop wij haar
schoonmaken, oppoetsen stofferen en verder aankleden
is nu dus
niet meer helemaal dezelfde
als voorheen.
Twee
maal twee is nog altijd vier,
maar wat je gelooft, kunt geloven,
is wel vatbaar voor verschuivingen:
DAAR is het immers
'geloof' voor?
"ALLES
woelt hier
om verand'ring
maar "HIJZELF" verandert
niet?"
DAT
dachten we.
Maar aangezien "Hijzelf" OOK immers
tot de religieuze verbeelding behoort,
en mitsdien altijd is wat mensen over "Hemzelf" zeggen
[OOK als ze zeggen dat "HIJ" niet verandert],
verandert hij/zij wel degelijk,
van religie tot religie, en
van jaar tot jaar
...
Tenzij jij
aan jouw eigen voorstellingen
eeuwigheidswaarde
toekent
...
DIT soort
nuchtere waarheden
vreet aan het vertrouwen
dat sommige gelovigen hebben in de klassieke voorstelling van zaken,
ook ik besef dat zeer wel
[het geldt immers voor ALLE mensen
die zich vastklemmen aan voorbije beelden
van zichzelf
en van
anderen?]!
Maar ik
zou het niet opschrijven
als ik niet overtuigd was dat verlies
in dit geval winst
oplevert.
Je
KUNT pas
afscheid nemen van de leer als een verzameling waarheden
[en dat afscheid lijkt onontkoombaar],
als je overtuigd bent dat die waarheden
geen waarheden zijn;
en je stapt pas over
naar een geheel andere manier van omgaan
met de geloofstraditie(s),
als je de omgang op de manier van de leer
achter je durft
laten.
En
om mezelf
[en andere mensen]
hopelijk weer iets meer behulpzaam te zijn
bij het maken van 'zo'n stap'
beijver ik mij ook
vandaag.
DAT
mag ook wel,
want ook de kerken in ons land
zijn intussen veranderd,
voorzover we er dan de kerken van de reformatie mee bedoelen.
Neem hun samenstelling.
Ze vormen
vandaag de mydidag
de PKN:
de Protestantse Kerk in Nederland,
samengesteld uit
de Nederlandse Hervormde Kerk,
de Gereformeerde Kerken in Nederland,
en de Evangelisch-Lutherse Kerk,
minus - helaas - de vrijzinnige vleugel van het protestantsime,
verenigd in bijvoorbeeld de Remonstrantse geloofsgemeenschap en
de "Dopersen".
De uitsluiting
van de vrijzinnigheid is
een veeg teken.
Ze heeft haar keerzijde
in de aanvaarding door de PKN van de belijdenisgeschriften
die de onderscheiden kerken
erop nahielden.
DIE mogen dan
IETS van hun STRAKKE houding en handhaving verloren hebben
[OOK DAARIN zijn de kerken veranderd], ze gelden toch nog steeds ook als basis waarop de drie kerkgenootschappen zich
verenigen.
En dat is jammer,
want het betekent dat 'de leer' alsnog en nog steeds
'de dienst uitmaakt'