myDiSchapen ~Rammen ~Bokken ~Geitjes ~Wolven e.d.?

Martine
Delfos en
Dick Swaab hebben
het ook vooral over
de verschillen en overeenkomsten tussen
mannen en vrouwen: de verschillen zijn zichtbaar,
maar de overeenkomsten vallen net zo goed op?!

Ze proberen te ontdekken hoe het allemaal werkt.

Als er {r}evolutionaire redenen zijn voor de verschillen
dan moeten die er ook zijn voor de overeenkomsten en het gevolg
zijn intrigerende en adembenemende ontdekkingstochten door tijd en ruimte.

Dat maakt wetenschap ongelooflijk interessant en spannend tegelijkertijd:
met een verfrissend meedogenloze logica te werk moeten
en dan ook nog eens de verantwoordelijkheid dragen
om het tot op de bodem uit te blijven zoeken
en nader [tot U] te bewijzen:
is er iets mooiers?

Ik dacht het niet!

Haar schoonheid
van het verschil blijft zo
een heel nieuw gebied dat ook wij in myDi
mee mogen ontdekken, aanvullen & eventueel afkraken.

Al met al een indrukwekkend wetenschappelijk landschap
waar we met z'n allen hoe dan ook in rondlopen
op zoek naar nieuwe wegen en paden.

Wat is er mooier dan al onze ontdekkingen
over mannen en vrouwen, kinderen en volwassenen
te kunnen en mogen beschrijven voor een steeds breder publiek?

Voor de meeste wetenschappers schijnt dit alles
ook vol te zitten met lastige stappen
omdat ze alles zo grondig mogelijk
willen blijven onderbouwen om 't
onderzoek te benoemen en
referenties te geven door
wetenschappelijke taal
te gebruiken?

Wij in myDi
moeten dus trachten
zo leesbaar mogelijk te schrijven
omdat we anders dreigen te verzanden
in loodzware wetenschappelijke teksten:
andere invalshoeken blijven dus gewenst!

Ik krijg vooral klachten over te kleurig centraliseren:
men is dat blijkbaar nog niet voldoende gewend & ziet er tegenop?

Maar voor mij helpt het bij lezen & schrijven, of dat nu bijbelteksten zijn van duizenden jaren geleden,
of recente publicaties op wat voor gebied dan ook: als het maar interessant is en blijft boeien
om de inhoud: het uitpluizen van oorzaken en gevolgen en proberen te zien
wat het verband is of zou kunnen zijn tussen de manier van kijken
lang geleden op andere plaatsen door verschillende mensen,
en de wijze waarop we het tegenwoordig doen
her en der
...

Het grappige
met de mydibijbelverhaaltjes
is dat ze allemaal berusten op oudere teksten.

Op grond van ervaringen van profeten uit het [verre] verleden
worden steeds weer nieuwe ontdekkingen gedaan tussen de Grote Rivieren uit de Oudheid.

Alles wat we ooit hebben overgenomen uit omringende culturen, religies, tradities & talen komt
bijna onherroepelijk ook weer terug in latere versies met de nodige aanpassingen?

Men ontwerpt in de loop der tijd op diverse plaatsen 'goden~ & mensbeelden',
toetst die aan de omringende & opborrelende werkelijkheid
en trekt zijn [of haar] conclusies!

Wetenschap was ooit 'gewoon'
wijsheid, ervaring & het uit-
proberen ervan in de dagelijkse
praktijk van het mydileven van alledag:
alle menselijke geschiedenis zit vol met projecties,
de meest uiteenlopende pogingen tot een net iets andere benadering,
het uittesten van levenswijzen, klederdrachten, voedselbehandeling & handelsgeest?

Lichamelijk & geestelijk, individueel en sociaal modderen we voort
door eeuwenoude modderlagen, aanslibsels & voettochten!

Via stok & steen, vuur & duur, zoet & zuur, bitter & zout,
ontdekken we steeds meer planten- & dierensoorten,
volksstammen & taalkundigheden?

We koken er onze eigen potjes
met soepjes & toetjes van:
mimiek, gebaar, taal en
teken vergezellen zo
alles wat we doen
en laten zodat
we alles weer-
spiegeld zien
in myDiary?!

Eerst dus
nu nog
maar
wat eten
en drinken
voordat dit bejaarde
kaboutertje weer van z'n
stokje valt? Zonder
input geen
output!
sneakyblozenhuilen
verliefdliefdesverdrietverliefd
Wat we zeggen
zijn we
zelf
...
engel
25 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende