mydiroekeloos met dichte ogen wakker dromend ...


~*~

Nijhoff
{Martinus}
was een meester
in het vervaardigen van
meerzinnige
gedichten,
ik las bij Henk van der Ent zomaar
drie of vier mogelijke
interpretaties.

Van der Ent
construeert er ten behoeve van zijn uitleg
zelfs een vierde land bij [zie vorig mydiverhaaltje van gister:
Het Derde Land] ...



Dat
hoeft nou ook weer niet
wat mij betreft, ik houd het, met de dichter,
op drie.

WAT
is dat 'derde land',
waar de dichter zo graag in wil, zingend en
zonder herinnering?

Het is niet identiek
aan het eerste land, maar dat 'zingend en zonder herinnering' laat ons gissen
dat het eerste en het derde land
wel wat met elkaar gemeen
hebben.

Maar er zit
een land tussen dat eerste en dat derde,
de dichter staat nog in het tweede, en hij zit daar klem,
roept G D aan om er weer
uit te mogen.

Roekeloos,
met de ogen dicht heeft hij het eerste land verlaten,
en net zo blind, met dichte ogen,
wil hij weer uit het land waarin hij
terecht is gekomen.

WAT
zoekt hij, WAT is hij
kwijt?

Het eerste land
is het land van de kindertijd,
het land waarin chaos van betekenis wordt
doordat je er woorden voor krijgt,
door het woord wordt de wereld van het kind geschapen,
een wereld van verbeelding,
een nieuwe wereld,
alles is nieuw voor kinderen ~
ZIE ik maak alle dingen nieuw,
DAT doet het woord dat
betekenis verleent!

Het tweede land
is de wereld van de volwassenen,
DAAR heerst de taal van de krant, van het mydijournaal,
je moet erin want je leeft erin, maar de mydimens die onder woorden brengt
is er niet gelukkig.

VANDAAR
het verlangen naar het derde land,
niet omdat je naar de kindertijd terugverlangt,
maar naar jouw rol als betekenisstichter, naar die van zinverlener aan jezelf,
aan mensen en
aan dingen.

Ik maak
van dat derde land
het land van de religieuze
verbeelding.

Het eerste land
zie ik als het land van de religieuze mythe,
de vrije verbeelding, als het ware de kindertijd van de religie:
er wordt een wereld gesticht, een stempel
op de chaos
gedrukt.

Het tweede land
is het land van de gevestigde betekenissen, van de dogmatiek,
de leerstellige theologie, het dogma [dog eat dog], dat god en dode goden heeft vastgelegd,
het is het land der
waarheden.

Het derde land
is het rijk van de religie
als het rijk van de verbeelding,
herkend en erkend
als verbeelding.

Wil je
een vakterm:
een symbolische wereld,
die niets te maken heeft met voor waar houden van
standen van
zaken.

En DAT is nu
precies mijn pleidooi
in Voor een tijd een plaats van g d.
GA UIT UW LAND en uit uw maagschap, uit het land van de waarheden,
naar het land van
de verbeelding.

Waarheden
zijn gestolde beelden,
bevroren verbeelding; zoek je naar de reden waarom ze niet aanspreken:
hoe zou een bevroren mond kunnen
spreken!
[{()}]
LOS
met de taal,
LOS met de verbeelding:
maak alle dingen NIEUW door
het woord.



STOP
met vasthouden aan vroeger,
resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst,
dat heb je toch al zo vaak
gehoord!

Even flink
schudden aan de boom,
en ziedaar,
de waarheden vallen als rijpe appeltjes
op de mydigrond.

Niks geen
'hup daar gaat weer een dogma',
niets daarvan, waarheden die vallen
zijn geen waarheden!

Genoeg voor nu:
terug naar dromenland
met al die andere levendige beelden
vol van hele en halve waarheden ~
'enjoy it while you can'
and lots of shalom & salaam ~
sayonara for now & see you later alligator menseneter perpetrator
het Algemeen Mydi Persbureau groet je en wenst een ieder een goede nachtrust
vol zoete dromen tussen de bomen
van het grote
myDiBos.

knipoogengelblozen
verliefdliefdesverdrietverliefd
sneakycool!huilen
04 mei 2006 - bewerkt op 19 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende