myDirelirandfiguren relschoppers rommelpotjes enzo

Wat de antisecularisatie (of sacralisatie) theoretici betreft, weerlegt dus die opkomst van 'nieuwe' religiositeit de secularisatiethese, terwijl de pro-secularisatie theoretici van mening zijn dat dergelijke bewegingen niet opwegen tegen de afkalving v/d voornaamste kerken & de-nominaties? Ongeacht hun betekenis voor de secularisatiethese hebben de nieuwe religieuze bewegingen, & sekten & culten i/h algemeen, sociologen altijd enorm geboeid! Uitvoerige studies naar al deze diverse groepen vormen nog steeds belangrijke onderdelen van het werk.

De sterke nadruk op de nieuw religieuze bewegingen heeft de laatste tijd weer wat tegenwicht gekregen door onderzoeken naar wat meer gangbare religieuze kerken & gemeenten, & door onderzoeken naar 't religieuze leven van allerlei etnische minderheden & de migranten-gemeenschappen, bij wie religie vaak bijzonder belangrijk is & schijnbaar 'n wezenlijk onderdeel van hun identiteit is gaan vormen alhier?!

Samen met de belangstelling voor nieuwe vormen van religie EN quasi-religie zorgen dergelijke onderzoeken ervoor dat de hedendaagse sociologie van religie e.d. nu nog veel diverser & gevarieerder is dan ooit. Drie sleutelfiguren domineren de psychologie van religie die we aan de vooroorlogse periode nog hebben overgehouden: James, Freud & Jung. Wat is nou een mensenleeftijd op 'de eeuwigheid"? Ook nu komen we stromingen tegen die herkenbaar zijn als individuele & sociale behoeftenbevrediging op alle terreinen des levens: ietsje anders dan voorheen, maar toch. Men blijft smachten naar aandacht, behulpzaamheid, communicatie, diversificatie & economische frivoliteitjes ...

't Onbetwiste meesterwerk v/d begindagen v/d psychologie van religie is de klassieker Varianten van religieuze beleving door William James aan 't eind v/d 19de eeuw: WJ verzamelde 'n interessant compendium van persoonlijke verhalen over religieuze ervaringen & ver-vatte die in 'n prachtig analytisch raamwerk. Hij dacht dat 'n religieuze ervaring voornamelijk 'n individuele aangelegenheid was & 't fun-dament vormde waarop religieuze doctrines & 't kerkelijk leven waren opgebouwd. Ban meet af aan stelden z'n critici echter dat de religi-euze ervaring feitelijk binnen 't raamwerk van overgeërfde religieuze leer werd geïnterpreteerd & door 't beleven v/h instituut vorm kreeg.

WJ hoopte door wetenschappelijk onderzoek naar de religieuze ervaring de religie een wetenschappelijke basis te geven, hoewel hij een weinig overtuigend pleidooi hield voor 't kritiekloos aanvaarden v/d religieuze ervaring. Ondanks deze kwestie hebben zelfs z'n critici nooit getwijfeld aan de kwaliteit van z'n werk: 'r wordt tegenwoordig nog net zo vurig over gediscussieerd als toen 't net was geschreven .......