mydirecapitulaties aan de hand van omstandigheden!


*

"Aan-
& afwennen:
'n mydiproces
van jaren!"

Je
laat wat
achter, dat wel,
heel veel zelfs, en
heel veel waarnaar je
terugverlangt.

Sommige
mensen keren zelfs terug,
nadat ze even aan de vrijheid hebben geroken.
De zee is wijd en eindeloos, ze ondergaan haar bekoring,
maar nee: te gevaarlijk;
na even uitgevaren te zijn
toch maar liever weer zo snel mogelijk
terug naar de haven.
Daar lig je stil,
dat is waar, maar je ligt tenminste nog en
verdrinkt niet met een beetje
geluk?

Achterlaten
gaat niet zonder au,
dat weet ik uit
ervaring.

Je
begint als
braaf creatief
diepgelovig enig kind in Irminloo,
gedropt in Hoogeveen,
aangestuurd door familieleden
& pro juventute, moeder, kerk en
werkkingen naar een vast christelijk patroon,
kortom, voorgeprogrammeerd.
En dus was de kijk
op de wereld die ik meekreeg
tot m'n zestiende tamelijk
vanzelfsprekend!

De oorlog
schokte mijn moeder,
maakte haar noodgewongen zelfstandig,
mijn weigering maakte kritisch,
maar altijd nog binnen het hek der tradities
van die tijd?

Leerlingverpleger,
student, dienstweigeraar,
beatnik, hippie, tramp, zwerver, kibbutznik, vrijwilliger,
'spion' & 'manusje van alles en nog wat'!
Ik wist niet wat ik kon of in mij had
en bezon mij ook steeds meer op de devotie{s}
die ik er in mijn jonge jaren niet meteen automatisch had bijgekregen
in 'operatie mobilisatie':
ik dacht toentertijd 'n weg te bewandelen
die mij [hopelijk?] zou [in]leiden
in iets waarvan ik wist
'dat het bestond'
maar niet
hoe ik er binnen moest gaan:
't rijk g ds &
de verkondiging van
'g ds woord'
...

Die
innige devotie
spoelde weg uit mijn leven,
maar ik 'verval nu in herhalingen':
over al deze zaken
hebben we het hier in mydi al wel heel wat
eerder en vaker gehad
in de loop der dagen sinds januari
2004?

De
watersnood en
de opstand in
Boedapesjt,
ijzeren [magere hein]
en ba[m]boe gordijnen,
Korea & Vietnam:
steeds maar weer meer opkomende vragen
[en antwoorden], leerstellige complicaties & 'jeugdzonden',
levensvragen en wat al niet allemaal tegelijkertijd dwars door elkaar
in de loop van die eerste
30 jaar
...

Dat
alles [en
nog veel meer]
in eenparig versnelde beweging:
"HOE komt wie vliegt ooit tot bedaren
en wie niet vliegt
ooit van de grond?"
Ik
ben dus
eigenlijk nooit meer
tot bedaren gekomen en
dacht dat ik bleef vliegen terwijl
ik op mijn knieen lag voordat ik mij
overgaf aan de basisontdekking[en]
en de verwoording daarvan in dag-
boeken en losse stukjes in de
loop van de afgelopen jaren:
alles wat we ook maar
over boven zeggen
komt van binnen
wat we ook
zeggen

@
11 jan 2007 - bewerkt op 25 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende